Wilde Männer
Wo sind die kernigen Jungs die ihrem Landstrich gegen das böse kämpfen
Vor denen man sich fürchten muss und die trotzdem alle lieben
Wo sind die guten Seelen hin die unser hab und gut beschützen
Die keine Herren dienen und nur dem Volke nützen
Ich Frage dich denkst du nie an wilde Zeiten
Willst du denn dem scheiß hier kein baldiges Ende Bereiten
Wir sind die Wilden Männer die ihre Heimat kennen
Wir sind die Wilden Männer die für ihre Heimat brennen
Wir sind die Wilden Männer Schmieden Waffen aus Erz
Wir sind die Wilden Männer am Rechten Fleck das schlägt das Herz
Heut sing ich von Männer wie dem alten Rübezahl
Gingt ihr in seine Berge dann drohte er euch mit Gewalt und Qual
Er hatte einen lange Bart und eine grobe Keule
Er wollte keine fremden es war nicht so wie heute
Da lebten sie in Frieden und hatten ihre ruh
Und bei Ungerechtigkeiten da schlug man auch Mal zu
Wilde Mannen
Waar zijn de stoere jongens die voor hun streek strijden tegen het kwaad
Voor wie je moet vrezen, maar die toch door iedereen worden bemind
Waar zijn de goede zielen gebleven die ons bezit beschermen
Die geen heren dienen en alleen het volk ten goede komen
Ik vraag je, denk je nooit aan wilde tijden
Wil je deze ellende hier niet snel een einde maken
Wij zijn de Wilde Mannen die hun thuis kennen
Wij zijn de Wilde Mannen die voor hun thuis branden
Wij zijn de Wilde Mannen, smeden wapens uit ijzer
Wij zijn de Wilde Mannen, op de juiste plek, dat klopt het hart
Vandaag zing ik over mannen zoals de oude Rübezahl
Als je zijn bergen inging, dreigde hij je met geweld en pijn
Hij had een lange baard en een grove knuppel
Hij wilde geen vreemden, het was niet zoals vandaag
Daar leefden ze in vrede en hadden hun rust
En bij onrechtvaardigheden sloeg men ook wel eens terug