Annabel
Iemand zei "dit is Annabel
Ze moet nog naar 't station
Neem jij de wagen dan haalt ze het wel"
Ik zei "da's goed" en reed zo stom als ik kon
We kwamen aan bij een leeg perron
En ik zei "het zit je niet mee"
Heel in de verte ging de laatste wagon
En Annabel zei "okee, ik ga met je mee"
En later lagen we samen, zoals dat heet
Een beetje moe maar voldaan
Er kwam al licht door de ramen ze zei
"Ik heb geen tijd voor ontbijt ik moet gaan"
Ik zei alleen nog "tot ziens Annabel"
En ik dacht "ik zie jou nooit meer terug"
Ik dacht ik draai me om en slaap nog even door
Maar twee uur later was ik nog wakker, lag stil op m'n
rug
Annabel, het wordt niets zonder jou, Annabel
Annabel, het wordt niets zonder jou, Annabel
Zo bleef ik twee dagen liggen in bed
Ik was totaal van de kaart
Toen stond ik op ik moest niet denken maar doen
Want zonder haar was ik geen stuiver meer waard
Ik ging de stad door op zoek naar een glimp
En ik dacht "ik zie jou nooit meer terug"
Ik ging zelfs hardop praten in mezelf
En iemand zei "je stond uren met je handen op de
leuning van de brug"
Annabel, het wordt niets zonder jou, Annabel
Annabel, het wordt niets zonder jou, Annabel
En op een avond zag ik haar weer
Ze stapte net op de tram
Ze was nog mooier dan de vorige keer
Ik riep haar naam en trapte hard op m'n rem
Ik sprong de auto uit en greep haar vast
Ze stond stil en keek om
Ze keek me aan maar was nauwelijks verrast
Ik zei "hee, waar moet je naartoe" ze zei "naar het
station"
Ik bracht haar weg ze kocht een kaartje Parijs
Ik zei "ja haal nog 1 erbij"
De lokettist gaf twee maal enkele reis
En Annabel keek even opzij
Ik zei "ik heb je gevonden vandaag"
Ik laat je nooit meer alleen
Al reis je door naar Barcelona of Praag
Al reis je door naar het eind van de wereld ik ga met
je mee, hee
(2x)
Annabel, het wordt niets zonder jou, Annabel
Annabel, het wordt niets zonder jou, Annabel
Annabel
Alguien dijo: «Esta es Annabel
Todavía tiene que ir a la estación
Si coge el coche, ella lo logrará
Dije «Eso es bueno» y conduje tan estúpido como pude
Llegamos a una plataforma vacía
Y yo dije: «No está bien para ti
Muy en la distancia fue el último vagón
Y Annabel dijo: «Está bien, voy contigo
Y más tarde nos acostamos, como se llama
Un poco cansado pero satisfecho
Había luz entrando por las ventanas, dijo
No tengo tiempo para desayunar, tengo que irme
Todo lo que dije fue «adiós, Annabel
Y pensé: «Nunca te volveré a ver
Pensé en dar la vuelta y dormir un rato
Pero dos horas más tarde, todavía estaba despierto, acostado sobre mi
espalda
Annabel, no será nada sin ti, Annabel
Annabel, no será nada sin ti, Annabel
Así que me quedé en la cama por dos días
Estaba totalmente fuera del mapa
Entonces me levanté tuve que no pensar, pero hacer
Porque sin ella, ya no valdría ni un centavo
Pasé por la ciudad buscando un vistazo
Y pensé: «Nunca te volveré a ver
Incluso fui a hablar en voz alta a mí mismo
Y alguien dijo: «Te paraste durante horas con las manos en el
pasamanos del puente
Annabel, no será nada sin ti, Annabel
Annabel, no será nada sin ti, Annabel
Y una noche la volví a ver
Acaba de llegar al tranvía
Era aún más bonita que la última vez
Llamé su nombre y pisé con fuerza mi freno
Salté del coche y la agarré
Se quedó quieta y miró a su alrededor
Ella me miró, pero apenas se sorprendió
Le dije «hey, a dónde vas», ella dijo «a la
estación
La traje lejos. Compró un boleto a París
Dije, «sí, consigue uno más
El mostrador de boletos dio dos veces un solo viaje
Y Annabel miró a un lado por un momento
Dije: «Te encontré hoy
Nunca volveré a dejarte sola
Si viajas a Barcelona o Praga
Si viajas al fin del mundo iré con
conmigo, hee
(2x)
Annabel, no será nada sin ti, Annabel
Annabel, no será nada sin ti, Annabel