395px

La balada del maletín

Hans Söllner

Die Ballade vom Koffer

I glab i woar domals, so an die dreizehn joahr alt
Bin g´standen in da koit`n kircha`z reichahall
De bude wor gerammelt voll, mir hob´n grod firmung g´hobt
Do hob i an koffer abg´stellt, mitten in den soi`
Und alle um mi ummadum, san furchtbor rot woarn
Weil jeder g´moarnt hot, dass der ondre moant, s´woar er
I hob vor költn in de kerz´n einebiss´n
Und no oan loss´n, doss ma endlich wärmer werd.

I steh im prüfungssaal, berufschul´ berchtesgaden
Bin furchtbor aufg´regt und hob gonz vereschwitzte händ´
Do frogt der prüfer vorn, so a olta bauernlaggl
Ob i an nom´ woas, vom ministerpräsident
Jo, sog i, logisch und loss z´erst an gscheid´n ziagn
Des moan i, is doch jetzt der herr franz josef strauss
I hob bis heit no nit erfoahrn, ob´s richtig woar,
Sie san vom fünt´n stock, zum fenster naus

Z´letzt is ma a passiert, do hob i mi grod vorg´stellt
Als lagerist beim fröschl, am marienplotz
I woar im chefbüroö, da hot da fröschl g´sogt zu mir,
A so wia sie ausschaug´n, werd des nix, des is doch kloa
I hob ea´m oh`glocht und oan loss´n, von dem tramt´s bloss
Do is a g´sprungan, da kloa fröschl, wia a frosch
Und wenn´s oan rennan sichts, der wo gonz grea im g´sicht is,
Donn wisst´s, des is vom lomp´n fröschl drinn, da boss

I war bestimmt nia so a sau woarn, wia i jetzt bin
Oba des schoass´n, hob i von mein vodda g´lernt
Is er am freitag, g´miatlich auf da coutch g´leg´n,
Host von dem western, z´wegn sein furz´n nix mehr g´hert
Der hund hot koffert, von in da fruah, bis spät am obend
Und zwor so laut, des host im keller drun´t noch g´hert
Oba oans, hob i doch mein oit´n noch voraus
Er is zwoar lauta, oba stinka tua i mehr

La balada del maletín

Creo que en aquel entonces, tendría unos trece años
Estaba parado en la iglesia de la corte de Reichhall
La tienda estaba abarrotada, acabábamos de tener la confirmación
Así que dejé un maletín, en medio del pasillo
Y todos a mi alrededor, estaban terriblemente rojos
Porque todos pensaban que el otro pensaba que era él
Me acerqué a las velas para calentarme un poco
Y dejé otra, para que finalmente hiciera más calor.

Estoy en el salón de exámenes, en la escuela profesional de Berchtesgaden
Estoy terriblemente nervioso y con las manos muy sudadas
Entonces el examinador del frente, un viejo granjero
Me pregunta si sé algo, sobre el presidente del gobierno
Sí, digo, por supuesto y primero saco una carta inteligente
Quiero decir, ahora es el señor Franz Josef Strauss
Hasta hoy no he sabido si estaba en lo correcto,
Ellos saltaron del quinto piso por la ventana

Por último, me pasó algo, justo cuando me estaba imaginando
Como almacenista en Fröschl, en Marienplatz
Estaba en la oficina del jefe, y Fröschl me dijo
Que por cómo me veía, eso no funcionaría, estaba claro
Lo miré fijamente y dejé escapar un pedo, solo por diversión
Entonces saltó, el pequeño Fröschl, como una rana
Y si ven a alguien correr, con una cara muy seria,
Entonces saben, que es el jefe Fröschl, el jefe

Nunca antes había sido tan grosero, como lo soy ahora
Pero esa tontería, la aprendí de mi padre
Él los viernes, se recostaba cómodamente en el sofá
Debido a esa película del oeste, ya no escuchaba sus pedos
El perro ladraba, desde la mañana hasta tarde en la noche
Y tan fuerte, que se podía escuchar en el sótano
Pero una cosa, aún supero a mi viejo
Él puede ser más ruidoso, pero yo huelo peor

Escrita por: