Mcgoohan's Blues
Nicky my child he stands there with the wind in his hair
Wondering whether the water the wind of the where
I fear that someday he might ask me if mine is the blame
And I've got no reply save to tell him it's all just a game
And Heather and I lay together and I was in love
She weighted up the gains and the losses and gave me the shove
The fear of mankind's untogetherness pounds in my heart
The deceit of my friends the betrayals of which I am part
And O how the sea she roars with laughter
And howls with the dancing wind
To see my two feet standing here questioning
And I'm just a social experiment tailored to size
I've tried out the national machine and the welfare surprise
I'm the rich man the poor man the peace man the war man the beast
The festive consumer who ends up consumed in the feast
And my fife eyed promoter is clutching two birds in the bush
He's a thief he's as bad as the joker they're both in the rush
He's telling me Ghandi was handy and Jesus sold his ring
(Dunno who to, God maybe)
"And everyone knows dat dis dough's gonna make me de king"
And O how the sea she roars with laughter
And howls with the dancing wind
To see my two feet standing here questioning
Meanwhile the ticket collectors are punching their holes
Into your memories your journeys and into your souls
Your life sentence starts and the judge hands you down a spare wig
Saying: "Get out of that and goodbye old boy have a good gig"
And the town label makers stare down with their gallery eyes
And point with computer stained fingers each time you arise
To the rules and the codes and the system that keeps them in chains
Which is where they belong with no poems no love and no brains
And O how the sea she roars with laughter
And howls with the dancing wind
To see my two feet standing there questioning
Meanwhile the TV commercials are sweeping the day
Brainwashing innocent kids into thinking their way
The wet politicians and clergymen have much to say
Defending desires of the sheep they are leading astray
And Ma's favourite pop star is forcing a grin he's a smash
Obliging the soft-headed viewers to act just as flash
The village TV hooks its victims on give away cash
The addicts are numbers who serve to perpetuate trash
And O how the sea she roars with laughter
And howls with the dancing wind
To see my stupid poetry shuffleing
And the bankers and tycoons and hoarders of money and art
Full up with baubles and bibles and full of no heart
Who travel first class on a pleasure excursion to fame
Are the eyes that are guiding society's ludicrous aim
And the village is making its Sunday collection in church
The church wobbles 'twixt hell and heaven's crumbling perch
Unnoticed the money box loudly endorses the shame
As the world that Christ fought is supported by using his name
And O how the sea she roars with laughter
And howls with the dancing wind
To see my stupid poetry burbling
And the pin-striped sardine-cum-magician is packed in his train
Censoring all of the censorship filling his brain
He glares through his armour-plate vision and says "Hmm, insane"
The prisoner is taking his shoes off to walk in the rain
And the luminous green prima donna is sniffing the sky
She daren't tread the earth that she's smelling her birth was too high
Her bank balance castle is built on opinion and fear
Which is all she allows within three hundred miles of her ear
And O how the sea she roars with laughter
And howls with the dancing wind
To see my stupid poetry burbling
And I've seen all your pedestal values your good and your bad
If you really believe them your passing is going to be hard
And I've thought through our thought and I know that its blind silly season
Occurs when our reasoning is trying to fathom a reason
And if you really know it's all a joke but you're just putting me on
Well it's sure a good act that you've got 'cos you never let on
But if all of that supersale overkill world is for real
Well there's nowhere to go kid so you might as well start to freewheel
And O how the sea she roars with laughter
And howls with the dancing wind
To see my two feet standing there burbling
And I had this dream in here same time as standing awake
These various visions rushed through as I giggled and quaked
The distant guns thunder my end and I duck for a while
Auntie Lily is handing me candy she chuckles I smile
And our village is where I was born and it's where I will die
And I'll never be able to leave it whatever I try
The ebb and the flow of the forces of life pass me by
Which is all that I'll know from my birth to my last gasping sigh
And O how the sea she roars with laughter
And howls with the dancing wind
To see the dying lying there obeying
My age and my time
The blood fire wine and rhyme
That fills my dream reminds me of an atom in a bubble on a wave
That held its breath for one sweet second then was popped and disappeared
Into fruitful futilities meaningless meaning
Meaningless meaning
Under the toadstool lover down by the dream
Everything flowing over rainbows downstream
Silver the turning water flying away
I'll come to see you sooner I'm on my way
And there's a mirror that I'm looking straight through
And I get it
And there's a doorway that I'm ducking into
To forget it
But flashing just beyond the sky the shattering midnight gathers
And reminding me behind my mind the earth quakes the sun flakes flutter
Over the mountain fairground
Candy flies stay
Under the moonshine fountain
I'm on my way
Lemon tree blossom ladies
Poured my tea
After the blue sky breezes following me
There's a river that I'm making it with
And I know it
And I'm floating to I don't care where
I just go it
But flashing just beyond the sky the shattering midnight gathers
And reminding me behind my mind the earth quakes the sun flakes flutter
Daffodil April petal hiding the game
Forests of restless chessmen life is the same
Tides in the sand sun lover watching us dream
Covered in stars and clover rainbows downstream
And the question in the great big underneath is forever
And the fanfare that I'm forcing through my teeth answers "Never"
But the flashing just beyond the sky the shattering midnight gathers
And reminding me behind my mind the earth quakes the sun flakes flutter
The pumpkin coach and the rags approach and the wind is devouring the ashes
Mcgoohan's Blues
Nicky, mijn kind, hij staat daar met de wind in zijn haar
Zich afvragend of het water de wind of de waar is
Ik vrees dat hij op een dag zal vragen of ik de schuldige ben
En ik heb geen antwoord behalve hem te vertellen dat het allemaal maar een spel is
En Heather en ik lagen samen en ik was verliefd
Ze woog de winst en het verlies en gaf me een duw
De angst voor de onverbondenheid van de mensheid klopt in mijn hart
De bedrog van mijn vrienden, de verraad waarvan ik deel uitmaak
En o, hoe de zee brult van het lachen
En huilt met de dansende wind
Om mijn twee voeten hier te zien staan, vragend
En ik ben gewoon een sociaal experiment op maat gemaakt
Ik heb de nationale machine uitgeprobeerd en de verrassing van de bijstand
Ik ben de rijke man, de arme man, de vredeman, de oorlogsmens, het beest
De feestelijke consument die uiteindelijk verbruikt wordt in het feest
En mijn fife-oog promoter houdt twee vogels in de hand
Hij is een dief, hij is net zo slecht als de joker, ze zijn allebei in de haast
Hij vertelt me dat Gandhi handig was en Jezus zijn ring verkocht
(Weet niet aan wie, God misschien)
"En iedereen weet dat dit geld me de koning gaat maken"
En o, hoe de zee brult van het lachen
En huilt met de dansende wind
Om mijn twee voeten hier te zien staan, vragend
Ondertussen zijn de kaartjescontroleurs gaten aan het prikken
In je herinneringen, je reizen en in je zielen
Je levenslange straf begint en de rechter geeft je een reserveperuk
Zeggend: "Kom daar maar uit en vaarwel oude jongen, veel plezier"
En de stadsetikettenmakers staren naar beneden met hun galerijogen
En wijzen met computerbevlekte vingers elke keer dat je opstaat
Naar de regels en de codes en het systeem dat hen in ketens houdt
Wat is waar ze thuishoren, zonder gedichten, zonder liefde en zonder verstand
En o, hoe de zee brult van het lachen
En huilt met de dansende wind
Om mijn twee voeten daar te zien staan, vragend
Ondertussen vegen de tv-reclames de dag schoon
Hersenspoelen onschuldige kinderen om op hun manier te denken
De natte politici en geestelijken hebben veel te zeggen
Verdedigen de verlangens van de schapen die ze misleiden
En Ma's favoriete popster dwingt een glimlach, hij is een hit
Verplicht de zachte kijkers om zich net zo flashy te gedragen
Het dorps-tv haakt zijn slachtoffers aan met weggeefgeld
De verslaafden zijn nummers die dienen om troep in stand te houden
En o, hoe de zee brult van het lachen
En huilt met de dansende wind
Om mijn stomme poëzie te zien schuifelen
En de bankiers en tycoons en hamsters van geld en kunst
Vol met prullaria en bijbels en vol zonder hart
Die eerste klas reizen op een plezierexcursie naar roem
Zijn de ogen die de belachelijke doelstellingen van de samenleving leiden
En het dorp maakt zijn zondagse collecte in de kerk
De kerk wankelt tussen de hel en de verwoeste plek van de hemel
Onopgemerkt steunt de spaarpot luid de schaamte
Terwijl de wereld waarvoor Christus vocht, wordt ondersteund door zijn naam te gebruiken
En o, hoe de zee brult van het lachen
En huilt met de dansende wind
Om mijn stomme poëzie te zien borrelen
En de gestreepte sardine-tovernaar is ingepakt in zijn trein
Censureert al de censuur die zijn brein vult
Hij kijkt door zijn pantser-plateau visie en zegt: "Hmm, gek"
De gevangene doet zijn schoenen uit om in de regen te lopen
En de luminescente groene prima donna snuift de lucht
Ze durft de aarde niet te betreden, haar geur is te hoog
Haar bankrekeningkasteel is gebouwd op mening en angst
Wat ze binnen driehonderd mijl van haar oor toestaat
En o, hoe de zee brult van het lachen
En huilt met de dansende wind
Om mijn stomme poëzie te zien borrelen
En ik heb al jullie pedestalwaarden gezien, het goede en het slechte
Als je ze echt gelooft, zal je afscheid moeilijk zijn
En ik heb onze gedachten doordacht en ik weet dat het blinde, domme seizoen
Optreedt wanneer ons redeneren probeert een reden te doorgronden
En als je echt weet dat het allemaal een grap is, maar je doet gewoon alsof
Nou, het is zeker een goede act die je hebt, want je laat het nooit blijken
Maar als al die supersale overkill wereld echt is
Nou, er is nergens om heen te gaan, kind, dus je kunt net zo goed beginnen te vrijwielen
En o, hoe de zee brult van het lachen
En huilt met de dansende wind
Om mijn twee voeten daar te zien staan, borrelend
En ik had deze droom hier, dezelfde tijd als wakker staan
Deze verschillende visioenen raasden voorbij terwijl ik giechelde en beefde
De verre geweren donderen mijn einde en ik duik even
Tante Lily geeft me snoep, ze lacht, ik glimlach
En ons dorp is waar ik geboren ben en waar ik zal sterven
En ik zal het nooit kunnen verlaten, wat ik ook probeer
De eb en vloed van de krachten van het leven passeren me
Wat is alles wat ik weet van mijn geboorte tot mijn laatste hijgende zucht
En o, hoe de zee brult van het lachen
En huilt met de dansende wind
Om de stervende daar te zien liggen, gehoorzaam
Mijn leeftijd en mijn tijd
De bloedvuurwijn en rijm
Die mijn droom vult, herinnert me aan een atoom in een bubbel op een golf
Die zijn adem inhield voor één zoete seconde, toen werd gepopt en verdween
In vruchtbare nutteloosheid, betekenisloze betekenis
Betekenisloze betekenis
Onder de paddenstoelliefde daar bij de droom
Alles stroomt over regenbogen stroomafwaarts
Zilver het draaiende water dat wegvliegt
Ik kom je sneller zien, ik ben op weg
En er is een spiegel waar ik recht doorheen kijk
En ik snap het
En er is een deur waar ik onderdoor duik
Om het te vergeten
Maar flitsend net voorbij de lucht verzamelt de shatterende middernacht
En herinnert me achter mijn geest de aarde beeft, de zonvlokken fladderen
Over de bergkermis
Snoep vliegt weg
Onder de maanfontein
Ik ben op weg
Citroenboombloesem dames
Goten mijn thee
Na de blauwe luchtbriesjes die me volgen
Er is een rivier waar ik het mee maak
En ik weet het
En ik zweef naar waar het me niet kan schelen
Ik ga gewoon
Maar flitsend net voorbij de lucht verzamelt de shatterende middernacht
En herinnert me achter mijn geest de aarde beeft, de zonvlokken fladderen
Narcissen aprilblad verbergt het spel
Bossen van rusteloze schaakstukken, het leven is hetzelfde
Getijden in het zand, zonminnaar kijkt naar ons dromen
Bedekt met sterren en klaver, regenbogen stroomafwaarts
En de vraag in het grote ondergrondse is voor altijd
En de fanfare die ik door mijn tanden forceer, antwoordt "Nooit"
Maar de flitsend net voorbij de lucht verzamelt de shatterende middernacht
En herinnert me achter mijn geest de aarde beeft, de zonvlokken fladderen
De pompoenkoets en de vodden naderen en de wind verslindt de as