Terug Bij Af
Voor de oorlog is oma met opa getrouwd
Ze heeft achtmaal negen maanden met een kind rondgesjouwd
Ze heeft de kinderwagen vijftien jaar vooruitgedouwd
En nu is ze oud, heel oud
Ze heeft haar levenlang van oude kleren nieuwe genaaid
En door haar man verdiende dubbeltjes driemaal omgedraaid
Ze heeft haar kinderen opgevoed en uitgezwaaid
En nu heeft de wind
Nu heeft de wind
Nu heeft de wind van tachtig herfsten haar grijsgewaaid
Ze kijkt de hele dag naar buiten door het raam
En reageert alleen nog op haar meisjesnaam
Als ze die hoort, begint ze weer te stralen
Want ze weet zeker dat haar moeder haar komt halen
Dan staat ze op en wil ze touwtje springen
Dan wil ze zonder jas naar buiten in de zon
Soms begint ze plotseling te zingen
Dat er gedanst wordt op de brug van Avignon
Na de oorlog kwam oma aan het graf te staan
Van haar man, haar lieve man die veel te vroeg was doodgegaan
De dag daarop het tweepersoonsbed en zijn kleren weggedaan
En doorgegaan, ze is doorgegaan
Ze heeft is roze en blauw stapels truitjes gebreid
En voor elk kleinkind opnieuw het logeerbed gespreid
Maar toen raakte ze de namen en gezichten kwijt
Ze is alles kwijt, alles kwijt
En nu is ze op de dood na voltooid verleden tijd
Ze kijkt de hele dag naar buiten door het raam
En reageert alleen nog op haar meisjesnaam
Als ze die hoort, begint ze weer te stralen
Want ze weet zeker dat haar moeder haar komt halen
Dan staat ze op en wil ze touwtje springen
En dan wil ze zonder jas naar buiten in de zon
En soms begint ze plotseling te zingen
Dat er gedanst wordt op de brug van Avignon
Dat er gedanst wordt op de brug van Avignon
Op de brug van Avignon
Wil ze dansen, wil ze dansen
Op de brug van Avignon
Terug bij af waar ze begon
De Vuelta al Principio
Antes de la guerra, la abuela se casó con el abuelo
Cargó con un niño durante ochenta y un meses
Empujó el cochecito quince años hacia adelante
Y ahora es vieja, muy vieja
Durante toda su vida cosió ropa vieja para hacerla nueva
Y volteó tres veces las monedas que su marido ganaba
Crió a sus hijos y los despidió
Y ahora el viento
Ahora el viento
Ahora el viento de ochenta otoños la ha vuelto canosa
Pasa todo el día mirando por la ventana
Y solo responde a su nombre de soltera
Cuando lo escucha, vuelve a brillar
Porque está segura de que su madre vendrá a buscarla
Entonces se levanta y quiere saltar a la cuerda
Quiere salir sin abrigo al sol
A veces comienza a cantar de repente
Que se baila en el puente de Aviñón
Después de la guerra, la abuela se encontró frente a la tumba
De su esposo, su querido esposo que murió demasiado pronto
Al día siguiente, se deshizo de la cama matrimonial y su ropa
Y siguió adelante, siguió adelante
Tejió montones de suéteres en rosa y azul
Y preparó la cama de invitados para cada nieto
Pero luego empezó a olvidar los nombres y los rostros
Lo ha perdido todo, todo perdido
Y ahora, salvo la muerte, es cosa del pasado
Pasa todo el día mirando por la ventana
Y solo responde a su nombre de soltera
Cuando lo escucha, vuelve a brillar
Porque está segura de que su madre vendrá a buscarla
Entonces se levanta y quiere saltar a la cuerda
Y quiere salir sin abrigo al sol
Y a veces comienza a cantar de repente
Que se baila en el puente de Aviñón
Que se baila en el puente de Aviñón
En el puente de Aviñón
Quiere bailar, quiere bailar
En el puente de Aviñón
De vuelta al principio donde todo comenzó
Escrita por: Harrie Jekkers