395px

Tiempo Perdido

Harrie Jekkers

Verloren Tijd

Er is een man laatst doodgegaan
Die nog geen dag van zijn bestaan
Tevreden was maar dat begreep hij pas
Toen er geen weg terug meer was.
Vlak voor zijn dood pas kreeg hij spijt
Van zoveel angst, verloren tijd
En hij vertelde mij over de hel die hij
Zijn leven lang had meegemaakt.

Hij was nooit verliefd geweest
Zelden verwonderd.
Hij had nooit gegokt
Dus hij was ook nooit bedonderd.

Om ergens te komen
Had hij lopen moeten leren
Maar om iets te bereiken
Leerde hij marcheren.
Hij is iets geworden
Wat hij eigenlijk niet wilde.
Zijn wereld verstilde
Geen diepgang, geen top.
Anderen huilden dansten en lachten
Maar hij stond te wachten
En hij wist niet waarop.

Omdat het zo uitkwam
Is hij ook maar gaan trouwen
Maar hij bleef dromen over vrouwen
Die hij nooit heeft gekust.
Hij zette zich af
Tegen zwervers en helden
Maar dat gaf hem zelden
Ook maar een ogenblik rust.

En tegen zijn angst
Hielp niet één obligatie
Geen polis, geen aandeel
Geen bank dacht meer mee.
En aan het eind
Bij zijn crematie
Waaide zijn rook zelfs nog
Met alle winden mee.

Er is een man laatst doodgegaan
Die nog geen dag van zijn bestaan
Tevreden was maar dat begreep hij pas
Toen er geen weg terug meer was.

Tiempo Perdido

Hace poco tiempo murió un hombre
Que nunca estuvo satisfecho
Con su existencia, pero solo lo entendió
Cuando ya no había vuelta atrás.
Justo antes de morir, se arrepintió
De tanto miedo, tiempo perdido
Y me contó sobre el infierno que
Vivió durante toda su vida.

Nunca estuvo enamorado
Rara vez se sorprendió.
Nunca jugó a las apuestas
Así que nunca fue engañado.

Para llegar a algún lugar
Tuvo que aprender a caminar
Pero para lograr algo
Aprendió a marchar.
Se convirtió en algo
Que realmente no quería.
Su mundo se detuvo
Sin profundidad, sin cima.
Otros lloraban, bailaban y reían
Pero él estaba esperando
Y no sabía en qué.

Por conveniencia
Se casó también
Pero seguía soñando con mujeres
Que nunca besó.
Se distanció
De vagabundos y héroes
Pero eso rara vez
Le daba un momento de paz.

Y contra su miedo
Ningún bono ayudaba
Ninguna póliza, ninguna acción
Ningún banco pensaba en él.
Y al final
En su cremación
Su humo incluso seguía
La dirección del viento.

Hace poco tiempo murió un hombre
Que nunca estuvo satisfecho
Con su existencia, pero solo lo entendió
Cuando ya no había vuelta atrás.

Escrita por: