Het Hek
Soms als het huis te klein wordt dan krijgt ie het te kwaad
Dan gaat ie maar gewoon een blokje om
Maar meestal na een half uur dan staat ie ongemerkt
Op de plek waar de fabriek stond waar ie vroeger heeft gewerkt
Dan kijkt ie door het hek naar het draakliggende terrein
Zo zonder de gebouwen lijkt het allemaal zo klein
En dan denkt ie al die jaren, waarvoor heb je het gedaan
Er groeit onkruid op de werkvloer waar ie vroeger heeft gestaan
En zijn kinderen zeggen altijd "pa neem er nou eens afstand van"
Maar ze kunnen niet begrijpen dat hij niet accepteren kan
Dat het allemaal voor niks was, alles weg, kappot en plat
Goed je was wel niet belangrijk, maar je betekende toch wat
Soms hoort hij bij het hek de fabrieksgeluiden weer
Zijn maten, de machines, echos van weleer
En dan trekt ie in gedachten zijn overal weer aan
En gaat er midden op de dag weer in de nachtploeg tegenaan
Maar altijd na een tijdje ziet hij zichzelf daar staan
Een man van in de vijftig met een regenjassie aan
Die doelloos staat te dromen, door niemand opgemerkt
Op de plek waar de fabriek stond waar ie vroeger heeft gewerkt
En zijn kinderen zeggen altijd "pa neem er nou eens afstand van"
Maar ze kunnen niet begrijpen dat hij niet accepteren kan
Dat het allemaal voor niks was, alles weg, kappot en plat
Goed je was wel niet belangrijk, maar je betekende toch wat
La Cerca
A veces cuando la casa se hace pequeña, él se pone mal
Entonces simplemente da una vuelta a la manzana
Pero generalmente después de media hora, él está sin darse cuenta
En el lugar donde solía estar la fábrica donde trabajaba antes
Él mira a través de la cerca hacia el terreno yermo
Sin los edificios, todo parece tan pequeño
Y entonces piensa en todos esos años, ¿para qué lo hiciste?
La maleza crece en el suelo donde solía estar parado
Y sus hijos siempre le dicen: 'papá, toma distancia'
Pero no pueden entender que él no puede aceptarlo
Que todo fue en vano, todo desaparecido, roto y plano
Quizás no eras importante, pero significabas algo
A veces escucha junto a la cerca los sonidos de la fábrica de nuevo
Sus amigos, las máquinas, ecos del pasado
Y entonces en su mente se pone su overol de nuevo
Y vuelve a trabajar en el turno nocturno a plena luz del día
Pero siempre después de un rato se ve a sí mismo allí parado
Un hombre de cincuenta con un impermeable puesto
Que está soñando sin rumbo, sin que nadie lo note
En el lugar donde solía estar la fábrica donde trabajaba antes
Y sus hijos siempre le dicen: 'papá, toma distancia'
Pero no pueden entender que él no puede aceptarlo
Que todo fue en vano, todo desaparecido, roto y plano
Quizás no eras importante, pero significabas algo