Ochtend Van De Schijn
Hij trekt zijn voordeur zachtjes open
staat zelfverzekerd op straat
z'n aktentas zit stevig vast geklemd
tegen zijn lichaam, en hij gaat
De eerste meters loopt ie vastberaden
tot aan de hoek van het plein
hij is nu uit het zicht, hij weet het zeker
in de ochtend van de schijn
Z'n beste vrienden
en zijn naaste buren
zij weten er niets van
hij houdt het vol
tot ie weer werk zal vinden
zo blijft ie toch een man
Een stil cafeetje in een verre uithoek
de uren kruipen voorbij
de kroegbaas vraagt hem of ie werkeloos is
en hij antwoord, een dag vrij
Het is weer spitsuur als hij terug naar huis loopt
hij groet zijn buurman gehaast
de deur slaat dicht en hij valt moe voorover
op de divan en hij slaapt
Z'n beste vrienden
en zijn naaste buren
zij weten er niets van
maar hij houdt het vol
tot ie weer werk zal vinden
zo blijft ie toch een man
Mañana de la Apariencia
Él abre su puerta suavemente
se para con confianza en la calle
su maletín está firmemente agarrado
contra su cuerpo, y se va
Los primeros metros camina con determinación
hasta la esquina de la plaza
ahora está fuera de la vista, lo sabe con certeza
en la mañana de la apariencia
Sus mejores amigos
y sus vecinos más cercanos
ellos no saben nada al respecto
él aguanta
hasta que encuentre trabajo de nuevo
así sigue siendo un hombre
Un tranquilo café en un rincón lejano
después de las horas pasan lentamente
el dueño del bar le pregunta si está desempleado
y él responde, un día libre
Es hora punta de nuevo cuando regresa a casa
saluda apresuradamente a su vecino
la puerta se cierra de golpe y cae exhausto
en el sofá y se duerme
Sus mejores amigos
y sus vecinos más cercanos
ellos no saben nada al respecto
pero él aguanta
hasta que encuentre trabajo de nuevo
así sigue siendo un hombre