Staatsprikkeldraad
In het land van de vakantie
een middag reizen van de zee
ziet hij plotseling een ghetto
en het staatsprikkeldraad staan waken
toen is ie veertien dagen lang
maar op het strand gebleven
stil turend in de verte
over de bikini's heen
weer veilig terug op z'n kantoor
riep hij z'n collega's om zich heen
en hij zei:
Mensen wat een leven
mensen wat een prachtig land
die meisjes in het water
ze aten bijna uit m'n hand
een prima hotel
idillisch aan het randje van de zee
ik voel me als herboren
maar ja ik had het weer ook mee
Een goed vriend uit Rome
gaat ook geregeld op tournee
maakt waarheid van z'n dromen
door elke landingsbaan te kussen
maar geeft ie daar een toespraak
dan blijkt toch telkens weer
dat z'n tekst door die regering is geschreven
en daardoor de verdrukten in dat land
door hem beleeft worden vergeten
Mensen wat een leven
mensen wat een prachtig land
als u zichzelf blijft geven
is er echt niets aan de hand
geen ghetto gezien
geen zwerver op de hagelwitte straat
je bent als mens verloren
als een vriend zegt dat je niet bestaat
Alambre de púas estatal
En el país de las vacaciones
a una tarde de viaje desde el mar
él ve de repente un gueto
y el alambre de púas estatal vigilando
entonces se quedó catorce días
pero en la playa se quedó
mirando en silencio hacia el horizonte
sobre los bikinis
nuevamente seguro de vuelta en su oficina
llamó a sus colegas a su alrededor
y dijo:
Gente, qué vida
gente, qué país tan hermoso
esas chicas en el agua
casi comían de mi mano
un excelente hotel
idílico en el borde del mar
me siento como renacido
pero sí, también tuve suerte con el clima
Un buen amigo de Roma
también va regularmente de gira
hace realidad sus sueños
besando cada pista de aterrizaje
pero si da un discurso allí
todo parece demostrar una y otra vez
que su texto fue escrito por ese gobierno
y así los oprimidos en ese país
son olvidados por él
Gente, qué vida
gente, qué país tan hermoso
si te das a ti mismo
realmente no hay problema
no ves guetos
ni vagabundos en las calles impolutas
estás perdido como ser humano
si un amigo dice que no existes