Dört Kurşun
Bedrettin yiğitleri ufka baktılar.
Gitgide yaklaşıyordu toprağın sonu
Fermanlı bir ölüm kuşunun kanatlarıyla.
Oysa ki onlar bu toprağı,
Bu kayalardan bakanlar, onu,
Üzümü, inciri, narı,
Tüyleri baldan sarı,
Sütleri baldan koyu davarları,
İnce belli, aslan yeleli atlarıyla
Duvarsız ve sınırsız
Bir kardeş sofrası gibi açmıştılar.
Bedrettin yiğitleri şehzade ordusunun karşısına çıktılar.
Dikişsiz ak libaslı ,
baş açık ,
yalınayak ve yalın kılıçtılar.
Mübalâğa cenk olundu.
Aydın'ın türk köylüleri,
Sakızlı rum gemiciler,
Yahudi esnafları,
On bin mülhid yoldaşı Börklüce Mustafa'nın
Düşman ormanına on bin balta gibi daldı.
Göğsümde dört kurşun yarası,
Göğsümde dört pencere.
Bir tanesi bile kalmasın kapalı,
Bir damla kan bile düşmesin toprağa,
Silerlerse burdan bir gün burdan bu kanı,
Kalk ayağa kuş ol, beni şakı.
On binler verdi sekiz binini..
Yenildiler.
Yenenler, yenilenlerin
Dikişsiz, ak gömleğinde sildiler kılıçlarının kanını.
Ve hep beraber söylenen bir türkü gibi
Hep beraber kardeş elleriyle işlenen toprak
Edirne Sarayı'nda damızlanmış atların
Eşildi nallarıyla.
Ve teker teker,
Bir an içinde,
Omuzlarında dilim dilim kırbaç izleri,
Yüzleri kan içinde
Geçer çıplak ayaklarıyla yüreğime basarak
Geçer aydın ellerinden karaburun mağlûpları..
Göğsümde dört kurşun yarası,
Göğsümde pencere.
Bir pencere, hürriyet yaylasına,
Bir pencere, kardeşlik ormanına,
Bir pencere, mutluluk denizine,
Bir pencere, dünya bahçesine.
Cuatro balas
El valiente de Bedrettin miraba el horizonte
El fin de la tierra se acercaba cada vez más
Con las alas de un pájaro muerto fermentado
Mientras que son esta tierra
De estas rocas, los ministros de ella
Uvas, higos, granados
Sus plumas son amarillas de miel
Su leche es más oscura que la miel
Talle fino, caballos de león crin
Amurallado e ilimitado
Se abrieron como una mesa de hermanos
El valiente de Bedrettin apareció ante el ejército de los príncipes
Líbas blancas sin costuras
la cabeza está abierta
pies descalzos y descalzos
La puja ha sido reñida
Los campesinos turcos de Aydin
Marineros de ron gomoso
comerciantes judios
Diez mil refugiados de su camarada Börklüce Mustafa
Se sumergió en el bosque enemigo como 10.000 hachas
Cuatro heridas de bala en mi pecho
Cuatro ventanas en mi pecho
Ninguno de ellos está cerrado
Que no caiga ni una gota de sangre en la tierra
Si borran esta sangre de aquí algún día
Levántate, sé un pájaro, cántame
Diez mil me dieron ocho mil
Han sido derrotados
Los derrotados, los renovados
Limpiaron la sangre de sus espadas de su camisa blanca sin costuras
Y es como una canción que se canta juntos
Junto con las manos del hermano
Los caballos de cría en el Palacio de Edirne
Fue emparejado con sus herraduras
Y la rueda
En un momento
Cortar rebanada de marcas de látigo en sus hombros
Sus caras están cubiertas de sangre
Él pasa con sus pies descalzos en mi corazón
El perdedor de los puntos negros pasa a través de las manos iluminadas
Cuatro heridas de bala en mi pecho
Ventana en mi pecho
Una ventana, una meseta de freelanes
Una ventana, en el bosque de la fraternidad
Una ventana, un mar de felicidad
Una ventana al jardín del mundo