395px

Ana Baba

Hayalperest

Ana Baba

Ah anam benim garib anam çileli anam
Kime yanam senden başka kime anam diyem
Hep peşimden koştun çabaladın didindin
Degerin hakkın çok var üstümüzde

Çilekeş anam hasta olduğumda başucumda duran
Deger kıymet veren emeğin çok büyük
Dünkü çoçuktum daha hayata tutunmayı ögrettin
Saçımı okşayarak büyüttün sevdin

Düşünüyomda başımızda olmassan ne yaparız
Kaynar sular tökülüyo içime içime
Allahım uzun ömürler versin bizi büyütüne
Bizi sevip sayıp kollayıp bu yaşa getirene

Hakkın büyük üstümde sen olmassan ne ederim he
Söyle söyle kime ana derim he
Kimsesizce kalırım ortalarda öylece
Bir başıma girerim taa yerin dibine

İçimden gelen bir ses derki ana tut ellerimi bırakma
Baba nerdesin baba oğlunun hali fena belalarda
Bırakma beni ana baba kocaman dünyada bir siz varsınız yanımda

Derin bir off çek şimdi off yanlız olduğunu düşün
Ananda yok yanında babanda kimsesizsin yanlız başına
Issız sokaklarda yürüyorsun

Tutunacak dal kalmadı evimizin direği babam yok
Anam anam güzel anamdan ayrıyım kime yanam
Babamamı yanam yoksa anamamı ha
Söyle hayat senden alacağım var

Yemin olsunki hayat iki elim yakanda
Köşe başı caddeler benden sorulur bundan sonra
Acımam hiç kimseye acımam gözümü kırpmamda
Elimde neyim var neyim yok aldın ya

Alacağın olsun hayat yok bende merhamet
Kinim nefretime bürünmüş sen kal yerinde rahat
Yakındır zaman hesaplar dürülecek menfaat
Dostlar düşmanlar ayıklanacak fakat

Gün yüzü göstermiyeceğim düşmanlarıma
Ayaktayım hala düşmedim inat hayata
Zamanını bekliyorum herşeyi sabırla
Tek tabanca bu adam yanaşma patlatma

Geceler çöktüğü vakit ben başlar
Koşturma sevincimi kimse alamazlar
Birde sevdiğim var benim ayıramazlar
Gülümü kökünden koparamazlar

Gayri meşur duygularım pes etmedim
Koştura koştura gençliğimi bitirdim
Yoruldum çoğu zaman vazgeçmedim
Zamanla yarıştım mücadele ettim

Geceler ah geceler ömrümü alırlar
Kaybolan yıllarını arar
Param parça olmuş ziyan duygular
Hani nerde o eski anılar anılar

Ana Baba

Ah mijn moeder, mijn arme moeder, mijn verdrietige moeder
Op wie moet ik klagen, behalve jou, moeder?
Je hebt altijd achter me aangelopen, je hebt je best gedaan
Je waarde is groot, dat weet je heel goed

Mijn verdrietige moeder, die naast mijn bed stond als ik ziek was
Je inzet en waarde zijn enorm
Gisteren was ik een kind, je leerde me het leven vast te houden
Je streelde mijn haar en gaf me liefde

Ik denk na, wat doen we als je er niet meer bent?
Heet water stroomt in me, diep van binnen
God, geef ons een lang leven, voor degene die ons grootbracht
Die ons liefhad, ons beschermde en ons tot deze leeftijd bracht

Je waarde is groot, zonder jou weet ik niet wat ik moet doen
Zeg het me, tegen wie noem ik moeder?
Ik blijf alleen achter, zo maar in het midden
Ik ga alleen naar de diepste diepten van de aarde

Een stem in me zegt: moeder, houd mijn handen vast, laat me niet los
Vader, waar ben je? Mijn zoon is in grote problemen
Laat me niet alleen, moeder, vader, in deze grote wereld zijn jullie de enige bij me

Neem nu een diepe zucht, denk aan hoe alleen je bent
Je moeder is er niet, je vader ook niet, je bent helemaal alleen
Je loopt door verlaten straten

Er is geen tak meer om je aan vast te houden, de steunpilaar van ons huis, mijn vader is er niet
Moeder, moeder, ik ben gescheiden van mijn mooie moeder, op wie moet ik klagen?
Moet ik mijn vader missen of mijn moeder?
Zeg het me, het leven heeft nog iets van jou van me af te nemen

Ik zweer het, het leven heeft me in zijn greep
De hoeken van de straten worden vanaf nu naar mij gevraagd
Ik heb geen medelijden met iemand, ik knipper niet met mijn ogen
Wat heb ik nog, wat heb ik niet, je hebt het al genomen

Wat je moet krijgen, het leven heeft geen genade voor mij
Mijn wrok is bedekt met haat, blijf maar waar je bent
De tijd is nabij, de belangen zullen worden afgewogen
Vrienden en vijanden zullen worden gescheiden, maar

Ik zal mijn vijanden geen kans geven om te stralen
Ik sta nog steeds rechtop, ik ben niet gevallen, ik ben koppig in het leven
Ik wacht op mijn tijd, alles met geduld
Deze man is een eenling, kom niet te dichtbij, ik zal schieten

Als de nachten vallen, begin ik
Niemand kan mijn vreugde afnemen
En ik heb iemand van wie ik hou, ze kunnen ons niet scheiden
Ze kunnen mijn bloem niet uit de wortel trekken

Ik heb ongewone gevoelens, ik heb niet opgegeven
Ik heb gerend en gerend, mijn jeugd is voorbij
Ik ben vaak moe, maar ik heb niet opgegeven
Ik heb gestreden in de race tegen de tijd

De nachten, oh de nachten, nemen mijn leven weg
De verloren jaren zoeken naar wat verloren is
Mijn gevoelens zijn in stukken gebroken
Waar zijn die oude herinneringen gebleven?

Escrita por: Hayalperest