הצריף הקטן (hatzrif hakatan)
התדעו את הצריף הרעוע
hatda'u et hatzrif haru'a
הניצב על החוף כה בודד
hanitzav al hachof ko bode
התדעו, חבריה, לספר, בגלל מה
hatda'u, chaveria, lesaper, biglal ma
כה עזוב ועצוב הוא עומד
ko azov ve'atzuv hu omed
זה שנים לא דרכה בו כף רגל
ze shanim lo dar'cha bo kaf regel
רק שחפים מתכנסים בסערה
rak shachafim mitkansim bas'arah
אך אומרים כי מזמן, בצריפון הקטן
ach omrim ki mizman, batzrifon hakatan
גר מלח ואיתו נערה
gar melach ve'ito na'arah
הם חיו בשמחה ובאושר
hem chayu b'simcha u'v'osher
הירח האיר את לילם
hayare'ach he'ir et leilam
והשמש זרח על ילדה ומלח
vehashemesh zarach al yaldah u'melach
עד אשר שוב קרא לו הים
ad asher shuv kara lo hayam
הוא אמר: העלי נר כל ערב
hu amar: ha'ali ner kol erev
והציבי אותו בחלון
vehatzivi oto b'chalom
והיה כי אחזור ואראה את האור
vehaya ki achzor ve'areh et ha'or
ואדע: את בצריף הקטן
ve'eda: et batzrif hakatan
הוא הפליג בספינה אל האופק
hu haflig b'sfina el ha'ofek
מחכה הנערה עד אין קץ
mechake han'arah ad ein kets
ובצריף הבודד, עת הערב יורד
uvatzrif haboded, et ha'erev yored
נר קטן בחלון מנצנץ
ner katan b'chalom menatznetz
כך עברו השנים בתוחלת
kach avru hashanim b'tochlet
עד בלילה גשום וסוער
ad balaila gashum u'sa'ar
נרדמה הילדה, והנר לידה
nirdama hayaldah, vehaner leyadah
והרוח כיבה את הנר
veharu'ach kiva et haner
בו בלילה ספינה מתקרבת
bo balaila sfina mitkarevet
ועליה ניצב המלח
ve'aleha nitzav hamelach
אך לשווא הוא משקיף
ach leshav hu mashkif
כי אין אור שם בצריף
ki ein or sham batzrif
הוא חזר אל הים והלך
hu chazar el hayam vehalach
יש אומרים: הוא מצא לו אחרת
yes omrim: hu matza lo acheret
יש אומרים: במצולות הוא טבע
yes omrim: b'mitzulot hu tava
הילדה על החוף עוד חיכתה ולבסוף
hayaldah al hachof od chik'tah u'levasof
דעכה כמו הנר שכבה
d'acha kmo haner shechava
ומאז ריק הצריף הרעוע
ume'az rik hatzrif haru'a
רק שחפים בו צורחים ביגון
rak shachafim bo tzorchim biyagon
אך בליל סערה, עת הרוח קרה
ach belail sa'arah, et haru'ach karah
אור של נר מהבהב בחלון
or shel ner mehabhev b'chalom
La cabaña pequeña
¿Conocen la cabaña deteriorada
que se encuentra en la playa tan sola?
¿Saben, amigos, contar por qué
tan abandonada y triste está?
Hace años que no pisa su suelo
solo gaviotas se reúnen en tormenta
Pero dicen que hace tiempo, en la cabañita
vivía un marinero y con él una chica
Vivieron con alegría y felicidad
el luna iluminaba su noche
y el sol brillaba sobre la niña y el marinero
hasta que el mar lo llamó de nuevo
Él dijo: enciende una vela cada noche
y ponla en la ventana
y cuando regrese y vea la luz
sabré que estás en la cabaña pequeña
Zarpó en un barco hacia el horizonte
y la chica espera hasta el infinito
Y en la cabaña solitaria, al caer la tarde
una pequeña vela brilla en la ventana
Así pasaron los años con esperanza
hasta que una noche lluviosa y tempestuosa
la niña se durmió, y la vela a su lado
y el viento apagó la vela
Esa noche un barco se acercaba
y en él estaba el marinero
pero en vano miraba
porque no había luz en la cabaña
Regresó al mar y se fue
Algunos dicen: encontró a otra
algunos dicen: en las profundidades se hundió
La niña en la playa aún esperaba y al final
se apagó como la vela que se extinguió
Y desde entonces la cabaña deteriorada
solo gaviotas gritan en su tristeza
Pero en una noche de tormenta, cuando el viento sopla frío
una luz de vela parpadea en la ventana