Ten Days In May
We see their bayonets are gleaming in the vibrant sun of spring
No more imprisonment, we cannot take it anymore
This craven silence has been broken
We raise our eyes and speak the truth, no longer whisper
So, am I guilty to be alive?
I saw them bleed, I saw them die
Side by side we marched into the fire of their guns
From hand to hand we passed along the sticks and stones
Ten days in May
A blaze of upright fury
Ten days in May
So fearless
So fearless and unbound
This is the first one of your last days
War in the streets, so many hopeful people fall
Bound and determined to put
An end to two decades of tyranny, at last
So, am I guilty to be alive?
I saw them bleed, yes, I saw them die
Side by side we marched into the fire of their guns
From hand to hand we passed along the sticks and stones
Ten days in May
A blaze of upright fury
Ten days in May
So fearless and unbound
So, are we guilty to be alive?
We saw them bleed, we saw them die
Side by side they marched into the fire of their guns
From hand to hand they passed along the sticks and stones
Gwangju we carry on your name
Ten days in May, too much is still untold
Tien Dagen In Mei
We zien hun bajonetten glinsteren in de levendige zon van de lente
Geen gevangenis meer, we kunnen het niet langer aan
Deze laffe stilte is doorbroken
We heffen onze ogen en spreken de waarheid, niet langer fluisterend
Dus, ben ik schuldig om te leven?
Ik zag ze bloeden, ik zag ze sterven
Schouder aan schouder marcheerden we de vlammen van hun geweren in
Van hand tot hand gaven we de stokken en stenen door
Tien dagen in mei
Een vlam van rechtvaardige woede
Tien dagen in mei
Zo onverschrokken
Zo onverschrokken en onbevangen
Dit is de eerste van je laatste dagen
Oorlog op straat, zoveel hoopvolle mensen vallen
Vastbesloten om
Een einde te maken aan twee decennia van tirannie, eindelijk
Dus, ben ik schuldig om te leven?
Ik zag ze bloeden, ja, ik zag ze sterven
Schouder aan schouder marcheerden we de vlammen van hun geweren in
Van hand tot hand gaven we de stokken en stenen door
Tien dagen in mei
Een vlam van rechtvaardige woede
Tien dagen in mei
Zo onverschrokken en onbevangen
Dus, zijn wij schuldig om te leven?
We zagen ze bloeden, we zagen ze sterven
Schouder aan schouder marcheerden ze de vlammen van hun geweren in
Van hand tot hand gaven ze de stokken en stenen door
Gwangju, we dragen jouw naam voort
Tien dagen in mei, er is nog zoveel niet verteld