Winteroorlog
Een koude adem streelt het landschap
De tedere klauw die het leven verstikt
Een voorbode van wat komen gaat
Kou en duisternis keren weer
De wind trekt aan
De reuzen ontwaken
Het land en het leven
Worden begraven
De zon verliest nu steeds meer kracht
Zal onze stam de lente weer zien
Nachten verlengen ten koste van dag
Reuzen teisteren het mensendomein
Wie zal hen verslaan
Wie brengt ons nieuw leven
Vertrouwen zullen wij
Op hamer en zon
Van kou verkrampt aanschouwen wij
Hoe Donar al de reuzen verslaat
Donder doorbreekt de kille stilte
De hamergod breekt reuzenmacht
Het witte lijkgewaad
Verdwijnt voor de zon
De lente breekt aan
Het leven keert terug
Maanden van kou hebben wij getrotseerd
De hevige strijd is nu voorbij
De zon herwint haar krachten weer
Haar warme stralen begroeten wij
De reuzen zijn verjaagd
De hamer raakt aarde
Bevrucht is zij nu
Zij zal snel weer baren
Guerra de Invierno
Un aliento frío acaricia el paisaje
La garra tierna que sofoca la vida
Un presagio de lo que está por venir
Frío y oscuridad regresan
El viento se intensifica
Los gigantes despiertan
La tierra y la vida
Son sepultadas
El sol ahora pierde cada vez más fuerza
¿Verá nuestra tribu la primavera de nuevo?
Las noches se alargan a expensas del día
Los gigantes asolan el dominio humano
¿Quién los vencerá?
¿Quién nos traerá nueva vida?
Confianza depositaremos
En el martillo y el sol
Congelados por el frío observamos
Cómo Donar derrota a los gigantes
El trueno rompe el silencio gélido
El dios del martillo rompe el poder de los gigantes
El sudario blanco
Desaparece ante el sol
La primavera llega
La vida regresa
Meses de frío hemos desafiado
La feroz batalla ha terminado
El sol recupera sus fuerzas
Sus cálidos rayos saludamos
Los gigantes han sido expulsados
El martillo toca la tierra
Fecundada está ahora
Pronto volverá a parir