Het Wilde Heer
Sterker woedt de strom
Met het korten van de dagen
Tussen 't leven en de dood
Zal de grens vervagen
Joeltijd breekt weer aan
En de hemelen gaan koken
In de koude wintermaand
Trekken ruiters langs de wolken
Wodans leger rijdt door de nacht
Als dood en leven bijeen zijn gebracht
Woedend raast het Wilde Heer
Voorvaders, door ons vereerd
Twaalf nachten storm door de lucht
Het Wilde Heer met luid gerucht
Wodans leger rijdt door de nacht
Als dood en leven bijeen zijn gebracht
Woedend raast het Wilde Heer
Voorvaders, door ons vereerd
Aan de einder sterft de zon
En de duisternis zal vallen
Het dodenheer keert weer
Uit de hoge hallen
Het rad wordt dan verbrand
En brengt licht in donkere tijden
In de langste nacht
Zullen doden rijden
Aan de einder sterft de zon
En de duisternis zal vallen
Het dodenheer keert weer
Uit de hoge hallen
Hoor en aanschouw
't Wilde Heer
In de winterkou
Lang duurt de nacht
't Wilde Heer
Gaat aan 't zwerk op jacht
Helden van weleer
Dalen woest op Midgard neer
Als het duister valt
En de hoorn weerschalt
Twaalfde nacht, het leven lonkt
Als huiswaarts trekt het Heer
Uit het zuiden keert de zon
Naar het noorden weer
El Señor Salvaje
Más fuerte fluye la corriente
Con el acortamiento de los días
Entre la vida y la muerte
La frontera se desvanecerá
La época de los aullidos vuelve
Y los cielos comienzan a hervir
En el frío mes de invierno
Los jinetes cabalgan entre las nubes
El ejército de Wodan cabalga por la noche
Cuando la muerte y la vida se unen
El Señor Salvaje ruge furioso
Antepasados, venerados por nosotros
Doce noches de tormenta en el aire
El Señor Salvaje con gran estruendo
El ejército de Wodan cabalga por la noche
Cuando la muerte y la vida se unen
El Señor Salvaje ruge furioso
Antepasados, venerados por nosotros
En el horizonte muere el sol
Y la oscuridad caerá
El ejército de los muertos regresa
De los altos salones
La rueda entonces se quema
Y trae luz en tiempos oscuros
En la noche más larga
Los muertos cabalgarán
En el horizonte muere el sol
Y la oscuridad caerá
El ejército de los muertos regresa
De los altos salones
Escucha y contempla
Al Señor Salvaje
En el frío del invierno
La noche es larga
El Señor Salvaje
Sale a cazar en el cielo
Héroes de antaño
Descienden salvajemente sobre Midgard
Cuando cae la oscuridad
Y el cuerno resuena
Duodécima noche, la vida llama
Cuando el Señor regresa a casa
Del sur vuelve el sol
Hacia el norte otra vez