395px

El Alma Errante

Heidevolk

Het Dwalende Lich

In het avondlicht dat door de bladeren valt
Haast een man zich door het oude woud
Volgt het pad naar zijn eigen haard
Voordat de nacht in gaat

De schemer breekt door een schim van vuur
Een helder licht in het avonduur
Verschrikt, verbaasd wijkt de man
Van het pad en van zijn plan

Luister naar de stemmen in de nacht
Hoort de roep in de duisternis
Volg geen schim en wijk niet van het pad
In het uur van het dwaallicht
Het dwalende licht

Ziet hem dwalend in de nacht
Betoverd door het zielenlicht
Verdoold, verloren in een wilde jacht
Blind voor 't gevaar dat voor hem ligt

Het moeras opent zich onder bladergrond
Een angstige schreeuw in de nacht verstomd
Verzwolgen door de aard na een hevige strijd
Verloren, zijn verzet ten spijt

In het ochtendgloren, bij het breken der dag
Als de klokken luiden in het schemerlicht
Herleeft het woud rond het graf
Van de man die voor het dwaallicht zwichte

Nu bij het vallen van de avond
In de schaduw van de bomen
Ontsteekt hij zijn eigen licht
Voor de zielen die tot hem komen

El Alma Errante

En la luz de la tarde que se filtra entre las hojas
Un hombre se apresura a través del antiguo bosque
Sigue el camino hacia su propio hogar
Antes de que caiga la noche

El crepúsculo rompe a través de una sombra de fuego
Una luz brillante en la hora nocturna
Asustado, sorprendido, el hombre se aparta
Del camino y de su plan

Escucha las voces en la noche
Escucha el llamado en la oscuridad
No sigas la sombra y no te apartes del camino
En la hora de la luz errante
La luz errante

Lo ves vagando en la noche
Hechizado por la luz de las almas
Extraviado, perdido en una caza salvaje
Ciego ante el peligro que tiene delante

El pantano se abre bajo la tierra de hojas
Un grito de miedo en la noche se silencia
Devorado por la tierra después de una feroz batalla
Perdido, a pesar de su resistencia

En el amanecer, al romper el día
Cuando las campanas suenan en la penumbra
El bosque revive alrededor de la tumba
Del hombre que sucumbió ante la luz errante

Ahora, al caer la tarde
En la sombra de los árboles
Él enciende su propia luz
Para las almas que vienen hacia él

Escrita por: