Routainen Maa
Kakstoista vuotta täytin
Isä poltti puisen veturin
Se saunan pesään tuhkattiin
Ei ollut aikaa kyyneliin
Isä sanoi: Kestä se kuin mies
Ja vaikkei juuret yllä pohjaan
Ne kiinni jää tähän maahan routaiseen
Eikä kukaan toinen mua ohjaa
Itse pääni lyön kiveen harmaaseen
Veli palas armeijasta
Korpin jämät tuliaisinaan
Aita liian matala
Ei tullut ristii aukista
Isä näytti omansa
Äiti ei aina jaksa
Joskus on hiljaa viikkoja
Lääkärit ne puhuu vaan
Se tekee sitä tahallaan
Täti saattoi sen sairaalaan
Ja vaikkei juuret yllä pohjaan
Ne kiinni jää tähän maahan routaiseen
Eikä kukaan toinen mua ohjaa
Itse pääni lyön kiveen harmaaseen
Ja vaikkei juuret yllä pohjaan
Ja vaikkei juuret yllä pohjaan
Ne kiinni jää tähän maahan routaiseen
Eikä kukaan toinen mua ohjaa
Itse pääni lyön kiveen harmaaseen
Ja vaikkei juuret yllä pohjaan
Ne kiinni jää tähän maahan routaiseen
Eikä kukaan toinen mua ohjaa
Itse pääni lyön kiveen harmaaseen
Bevroren Aarde
Twaalf jaar werd ik
Vader verbrandde de houten locomotief
Die werd in de sauna verbrand
Er was geen tijd voor tranen
Vader zei: Houd je sterk als een man
En ook al reiken de wortels niet tot de bodem
Ze blijven hier in deze bevroren aarde
En niemand anders leidt me
Ik stoot mijn hoofd zelf tegen de grijze steen
Broer kwam terug van het leger
Met de resten van een raaf als souvenir
De hekken zijn te laag
Er kwam geen kruis uit de opening
Vader toonde de zijne
Moeder houdt het niet altijd vol
Soms is ze wekenlang stil
De dokters praten alleen maar
Dat doet ze opzettelijk
Tante bracht haar naar het ziekenhuis
En ook al reiken de wortels niet tot de bodem
Ze blijven hier in deze bevroren aarde
En niemand anders leidt me
Ik stoot mijn hoofd zelf tegen de grijze steen
En ook al reiken de wortels niet tot de bodem
En ook al reiken de wortels niet tot de bodem
Ze blijven hier in deze bevroren aarde
En niemand anders leidt me
Ik stoot mijn hoofd zelf tegen de grijze steen
En ook al reiken de wortels niet tot de bodem
Ze blijven hier in deze bevroren aarde
En niemand anders leidt me
Ik stoot mijn hoofd zelf tegen de grijze steen