Norupo
Fé vældr frænda róge
Føðesk ulfr í skóge
Úr er af illu jarne
Opt løypr ræinn á hjarne
ÞUrs vældr kvinna kvillu
Kátr værðr fár af illu
Óss er flæstra færða
Fǫr; en skalpr er sværða
Ræið kveða rossom væsta
Reginn sló sværðet bæzta
Kaun er barna bǫlvan
Bǫl gørver nán fǫlvan
Hagall er kaldastr korna
Kristr skóp hæimenn forna
Nauðr gerer næppa koste
Nøktan kælr í froste
Wunjo (runo) sigur (fahi) gan (ð) i (raginakundo)
Ís kǫllum brú bræiða
Blindan þarf at læiða
Ár er gumna góðe
Get ek at ǫrr var Fróðe
Sól er landa ljóme
Lúti ek helgum dóme
Týr er æinendr ása
Opt værðr smiðr blása
Uunia, Runo, Sigurd
Fähig ani, Regina, Gunada
Uunia, Runo, Sigurd
Fähig ani, Regina, Gunada
Bjarkan er laufgrønstr líma
Loki bar flærða tíma
Maðr er moldar auki
Mikil er græip á hauki
Lǫgr er, fællr ór fjalle
Foss; en gull ero nosser
ÝR er vetrgrønstr viða
Vænt er, er brennr, at sviða
Norupo
Fé wächst unter Freunden
Wolf wird im Wald geboren
Aus ist das böse Eisen
Oft springt der Reh auf die Wiese
Du bist die Macht der Frauen
Fröhlich wird man von Bösem
Uns ist die meisten Wege
Fahrt; doch das Schwert ist schwer
Ruhig singen die Pferde
Reginn schlug das beste Schwert
Kaun ist das Unglück der Kinder
Unglück bringt nahen Fall
Hagall ist der kälteste Korn
Christ schuf die alten Menschen
Not bringt kaum Kosten
Nackt friert man im Frost
Wunjo (Rune) sagt (Fahi) gehe (ð) in (Raginakundo)
Eis nennen wir Brücke breiter
Die Blinde muss geleitet werden
Früh ist der gute Mann
Ich weiß, dass er Fróði war
Sonne ist das Licht der Länder
Ich neige mich dem heiligen Urteil
Týr ist der Einzige der Götter
Oft wird der Schmied geblasen
Uunia, Rune, Sigurd
Fähig Ani, Regina, Gunada
Uunia, Rune, Sigurd
Fähig Ani, Regina, Gunada
Bjarkan ist das grüne Blatt
Loki brachte viele Zeiten
Der Mensch ist der Zuwachs der Erde
Viel ist der Griff am Falken
Lǫgr ist, fällt aus dem Berg
Fall; doch Gold ist der Schatz
ÝR ist der wintergrüne Wald
Schön ist, wenn brennt, zu schwelen