Mama'tje, ik wil 'n paardje
Twee mooie pony's stonden dagelijks
Bij een heel klein ventje voor de deur
Een arme ongezonde stakker
Met een gezichtje zonder kleur
Met grote kijkers vol verlangen
Zijn neusje plat tegen de ruit
Keek met een koortsgloed op zijn wangen
Hij 's morgens naar de paardjes uit
Mama'tje geef me een paardje
Zo vroeg het ventje telkens weer
Mama'tje, ik vraag een paardje en niets meer
Toen zijn verjaardag was gekomen
Dacht onze vent, ik krijg een paard
De schimmen uit zijn kinderdromen
Had mam misschien bijeen gespaard
Maar niemand kwam er met presentjes
Omdat een ieder hem vergat
Toen kocht mam van haar laatste centje
Een doosje kleurkrijt voor haar schat
Mama'tje geef me een paardje
Zo vroeg het ventje telkens weer
Mama'tje, ik vraag een paardje en niets meer
En als in bitter koude nachten
Zijn moesje vaak een traan verloor
Dan prevelde zij in gedachten
De winter komt hij vast niet door
Toch toen de dood het gezin ontwaarde
Nam hij het kind niet maar zijn moe
Toen kwamen er twee zwarte paarden
En reden naar het kerkhof toe
Mama'tje ik wil geen paardje
Zo zei ons ventje telkens weer
Mama'tje 'k vraag nooit om een paardje weer
Mommy, I Want a Pony
Two pretty ponies stood each day
In front of a little kid's door
A poor, sickly little guy
With a face that had no color
With big eyes full of longing
His little nose pressed against the glass
He looked with a feverish glow on his cheeks
Every morning at the ponies out
Mommy, give me a pony
The little guy asked again and again
Mommy, I just want a pony and nothing more
When his birthday finally came
Our little guy thought, I’ll get a pony
The shadows from his childhood dreams
Maybe mom had saved them up
But no one came with presents
Because everyone forgot about him
So mom bought with her last penny
A box of crayons for her dear
Mommy, give me a pony
The little guy asked again and again
Mommy, I just want a pony and nothing more
And in the bitter cold nights
His mom often shed a tear
Then she whispered in her thoughts
Winter’s coming, he won’t make it through
Yet when death came for the family
It didn’t take the child but his mom
Then two black horses appeared
And rode off to the cemetery
Mommy, I don’t want a pony
The little guy said again and again
Mommy, I’ll never ask for a pony again