Bachianas Brasileiras No. 5 - Ária (Cantilena)
Tarde uma nuvem rósea lenta e transparente
Sobre o espaço, sonhadora e bela!
Surge no infinito a Lua docemente
Enfeitando a tarde, qual meiga donzela
Que se apresta e a linda sonhadoramente
Em anseios d'alma para ficar bela
Grita ao céu e a terra toda a natureza!
Cala a passarada aos seus tristes queixumes
E reflete o mar toda a sua riqueza
Suave a luz da Lua desperta agora
A cruel saudade que ri e chora!
Tarde uma nuvem rósea lenta e transparente
Sobre o espaço, sonhadora e bela!
Bachianas Brasileiras No. 5 - Aria (Cantilena)
Tegen de avond een rozenkleurige, trage en transparante
Wolk over de ruimte, dromerig en mooi!
Verschijnt in de oneindigheid de Maan zoet
Versiert de avond, als een tedere maagd
Die zich voorbereidt en de mooie dromerige
In verlangens van de ziel om mooi te zijn
Schreeuwt naar de hemel en de aarde, de hele natuur!
De vogels zwijgen met hun treurige geklaag
En de zee weerspiegelt al zijn rijkdom
Zachtjes wekt het licht van de Maan nu
De wrede heimwee die lacht en huilt!
Tegen de avond een rozenkleurige, trage en transparante
Wolk over de ruimte, dromerig en mooi!
Escrita por: Heitor Villa-Lobos, Manuel Bandeira