395px

Effeling

Hek Youp Van 't

Efteling

Ik ben met oma naar de Efteling geweest
Dat vond ze mooi, dat vond ze prachtig
De hele middag was ook een eindeloos feest
Het was geweldig en sprookjesachtig
Met de boemeltrein maakte we een ritje
Langs elfen en kabouters en sneeuwwitte sneeuwwitjes
En de fakir die vloog op zijn tapijt
Wat een jolijt, Wat een jolijt. Wat een jolijt

Langs Doornroosje en de gelaarsde kat
Langs Klein Duimpje en de vanger van de rat
En die liftende puntmuts op zijn paddestoel
'Kleine boodschap, kleine boodschap'
Nou toen hebben we gelachen, u begrijpt wat ik bedoel.
Oma werd opgewonden en met het uur werd ze ook wijzer
We vertelden haar het verhaal van de kleren van de keizer
En daarna zong zij nog een mooi liedje
Over Roodkapje met de clou van Hans en Grietje
Nu zaten we aan het einde van de tocht
Met lauwe sinas en met oma op het terras
Maar wij moesten ons even excuseren
want tja, tja ik moest een plas

Toen ik terug kwam, was oma verdwenen
Nou, ik zei nog, die neemt ook snel de benen
Ik ging het de opzichter snel zeggen
Die meteen al in de kanovijver ging dreggen
Wij overal zoeken ook op de kinderboerderij
Wij zagen heel wat oudjes maar zij was er niet bij
Later bleek zij was met het papiertje van het ijs
Terug gegaan naar die holle bolle Gijs
Zij gooide het in zijn mond, nou dat was een leuk spel
Want hij sprak met volle mond steeds keurig 'Dank u wel'

Nou en daarvan was oma toch wel even stil
En dacht doet hij dat nou ook met mijn zonnebril
daarna haar pruik en haar prothese en toen haar jarretel
en bij haar kousen en schoenen riep hij nog steeds 'Dank u wel'
Toen haar jas en haar vest, nou dat gaf een plezier
Daarna haar paspoort na de vraag van: 'hier papier'
Hij vrat alles had zelfs haar parapluutje al gekraakt
maar oma had niets over, stond inmiddels poedelnaakt

Toen kwam het bericht dat ze was gevonden
Papiertjes rapend op het parkeerterrein
Allemaal voedsel voor die hongerige Gijs
want eten vond hij zo fijn
Beetje beschaamd heb ik oma meegenomen
gehuld in mijn lange regenjas
en toen ik vroeg, hoe ze hier toe was gekomen
zei ze, dat het zo'n beleefde jongen was

Effeling

Fui a Efteling con la abuela
Le gustó, le encantó
Toda la tarde fue también una fiesta interminable
Fue increíble y de cuento de hadas
Con el tren de Boomel tomamos un paseo
A lo largo de los elfos y gnomos y blanco como la nieve
Y el fakir que voló sobre su alfombra
Qué jolit, qué jolit

A lo largo de la bella durmiente y el gato en botas
A lo largo de Little Pulgar y el receptor de la rata
Y ese sombrero de punto de autostop en su hongo
Pequeño mensaje, pequeño mensaje. '
Bueno, entonces nos reímos, sabes lo que quiero decir
La abuela se emocionó y por hora ella también se hizo más sabia
Le contamos la historia de la ropa del emperador
Y luego cantó otra hermosa canción
sobre Caperucita roja con el clou de Hansel y Gretel
Ahora estábamos al final del viaje
Con naranja tibia y con la abuela en la terraza
Pero tuvimos que disculparnos por un momento
Porque bueno, bueno, tuve que tomar un charco

Cuando volví, la abuela se había ido
Bueno, ya te lo dije, él también toma sus piernas rápido
Iba a decírselo al supervisor pronto
¿Quién de inmediato dragado en la libra canoa
También buscamos en todas partes en el zoológico de mascotas
Vimos muchos viejos, pero ella no estaba allí
Más tarde resultó que ella estaba con el papel del hielo
Volver a ese hueco convexo Gijs
Ella se lo tiró en la boca, bueno, eso fue un juego divertido
Porque hablaba con la boca llena siempre prolijamente «Gracias

Bueno, y la abuela estaba callada
Y pensé que haría lo mismo con mis gafas de sol
Luego su peluca y su prótesis y luego su liguero
Y con sus medias y zapatos, aún gritaba: «Gracias
Cuando su abrigo y su chaleco, bueno que dio un placer
Entonces su pasaporte después de la pregunta de: 'aquí papel'
Se comió todo incluso había roto su paraguas
pero la abuela no tenía nada que dejar, era ahora charco desnudo

Luego llegó el mensaje de que había sido encontrada
Recogiendo papeles en el estacionamiento
Toda la comida para ese hambriento Gijs
porque le gustaba tanto la comida
Un poco avergonzado traje a la abuela
envuelto en mi largo impermeable
Y cuando le pregunté cómo llegó aquí
Dijo que era un chico muy educado

Escrita por: