Eikenhouten kist
De vrouw van Jan de Bakker was gegaan naar een café
En nam daar een klein neutje en al heel gauw nummer twee
En binnen tien minuten zat ze al aan nummer drie
En zat een vreemde kerel aan haar knie
En ze zei toen: 'Schenk eens door'
En het café dat zong in koor:
Ja elk leven eindigt in een eikenhouten kist
En er zijn er amper zeven door wie je wordt gemist
Je eindigt toch belazerd, bedonderd en berooid
Dus neem toch alles, alles, alles of nooit
En Jan de Bakker zelf zat al uren in de kroeg
Aan pilsje nummer veertig en hij had nog niet genoeg
Maar zeven borrels later, zei hij: 'het lijkt me wel wat veel
Maar nu iets anders: op naar het bordeel'
En toen riep het café:
Dan gaan wij lekker mee.
Ja, elk leven eindigt in een eikenhouten kist
En er zijn er amper zeven door wie je wordt gemist
Je eindigt toch belazerd, bedonderd en berooid
Dus neem toch alles, alles, alles of nooit.
En Jan de Bakker lag nu al een uurtje op die hoer
U weet met heel veel drank op is het nog een hele toer
Maar twee minuten later viel ons Jantje stil
En toen kwam er van die hoer
een harde gil
En ja, wat riep dat wijf?
Verdomme, hij wordt...
Ja, elk leven eindigt in een eikenhouten kist
En er zijn er amper zeven door wie je wordt gemist
Je eindigt toch belazerd, bedonderd en berooid
Dus neem toch alles, alles, alles of nooit
Caja de madera de roble
La esposa de Juan el Panadero se fue a un bar
Y tomó un trago pequeño y muy pronto otro más
Y en diez minutos ya estaba en el tercero
Y un extraño tipo estaba junto a su rodilla
Y ella dijo: 'Sírveme otro'
Y el bar cantaba al unísono:
Sí, cada vida termina en una caja de madera de roble
Y apenas siete te extrañarán
Terminas engañado, estafado y arruinado
Así que tómatelo todo, todo, todo o nunca
Y Juan el Panadero ya llevaba horas en el bar
Con su cuadragésima cerveza y aún no tenía suficiente
Pero siete chupitos después, dijo: 'parece demasiado
Pero ahora algo diferente: ¡vamos al burdel!'
Y el bar exclamó:
¡Entonces nosotros vamos también!
Sí, cada vida termina en una caja de madera de roble
Y apenas siete te extrañarán
Terminas engañado, estafado y arruinado
Así que tómatelo todo, todo, todo o nunca
Y Juan el Panadero ya llevaba una hora con esa prostituta
Ya saben, con mucha bebida encima es todo un desafío
Pero dos minutos después, nuestro Juan se quedó callado
Y entonces la prostituta emitió
un fuerte grito
Y sí, ¿qué dijo esa mujer?
¡Maldición, se está...!
Sí, cada vida termina en una caja de madera de roble
Y apenas siete te extrañarán
Terminas engañado, estafado y arruinado
Así que tómatelo todo, todo, todo o nunca