395px

Niemand weiß, wie spät es ist

Hek Youp Van 't

Niemand weet hoe laat het is

Vannacht in m'n slaap word ik plots overvallen
straks komt een auto en die rijdt me kapot
wanneer zal de dood zijn fiets bij mij stallen?
wat zal mijn clou zijn? hoe is mijn plot?
misschien zegt de dokter: 'meneer nog twee maanden'
en word ik door een slepende ziekte gesloopt
men zegt dat dat beter is voor nabestaanden
maar twee maanden pijn is toch niet wat je hoopt
deze dag is de eerste van de rest van mijn leven
dat denken er velen bij hun ontbijt
terwijl ik altijd denk: ik heb nog maar even
dit wordt de laatste van een prachtige tijd
dus moeten we dansen en moeten we vrijen
moeten we lachen en drinken vol vuur
lief hou me vast want nu ben ik nog bij je
tijd is toch geld dus het leven is duur
en ik merk elke dag dat ik me vergis
en dat er dan nog een dag over is.

Jij mag niet doodgaan en ik wil niet sterven
laat staan onze liefste, denk niet aan ons kind
haar dood zal ons leven voor altijd bederven
terwijl ze misschien een hemel daar vindt
niemand mag doodgaan, niemand verdwijnen
maar je weet net als ik, er gaat steeds zoveel mis
met auto's en veerboten,vliegtuigen, treinen
niemand weet hoe laat het is
is het vijf voor twaalf of net half zeven?
hoeveel uur heb ik nog of rest mij een kwartier?
hoelang mag ik doorgaan nog doorgaan met leven?
ik heb echt geen idee en ik grijp het plezier

dus moeten we dansen en moeten we vrijen
moeten we lachen en drinken vol vuur
lief hou me vast want nu ben ik nog bij je
tijd is toch geld dus het leven is duur
en ik merk elke dag dat ik me vergis
en dat er dan nog een uur over is

Ik weet als ik later groot ben
en ook bijna dood ben
dan is al die angst niet nodig geweest
maar altijd de bangste, altijd die angsten
maakte mijn leven tot een schitterend feest
want we hebben gedanst en we hebben gevreeën
we hebben gelachen en gespeeld met het vuur
God verbood wat we allemaal deden
leef toch je leven als je allerlaatste uur

Niemand weiß, wie spät es ist

In der Nacht überfällt mich im Schlaf plötzlich die Angst
Bald kommt ein Auto und macht mich platt
Wann wird der Tod sein Rad bei mir abstellen?
Was wird mein Schluss sein? Wie wird mein Ende sein?
Vielleicht sagt der Arzt: 'Herr, noch zwei Monate'
Und ich werde von einer schleichenden Krankheit zerfressen
Man sagt, das sei besser für die Hinterbliebenen
Doch zwei Monate Schmerz sind nicht das, was man hofft
Dieser Tag ist der erste vom Rest meines Lebens
Das denken viele beim Frühstück
Während ich immer denke: Ich habe nur noch kurz
Das wird der letzte von einer wunderbaren Zeit
Also müssen wir tanzen und müssen wir lieben
Müssen wir lachen und voller Leidenschaft trinken
Liebling, halt mich fest, denn jetzt bin ich noch bei dir
Zeit ist schließlich Geld, also ist das Leben teuer
Und ich merke jeden Tag, dass ich mich irre
Und dass noch ein Tag übrig ist.

Du darfst nicht sterben und ich will nicht sterben
Geschweige denn unser Liebstes, denk nicht an unser Kind
Ihr Tod wird unser Leben für immer verderben
Während sie vielleicht dort einen Himmel findet
Niemand darf sterben, niemand verschwinden
Aber du weißt, genau wie ich, es geht immer so viel schief
Mit Autos und Fähren, Flugzeugen, Zügen
Niemand weiß, wie spät es ist
Ist es fünf vor zwölf oder gerade halb sieben?
Wie viele Stunden habe ich noch oder bleibt mir eine Viertelstunde?
Wie lange darf ich noch leben?
Ich habe wirklich keine Ahnung und genieße das Leben

Also müssen wir tanzen und müssen wir lieben
Müssen wir lachen und voller Leidenschaft trinken
Liebling, halt mich fest, denn jetzt bin ich noch bei dir
Zeit ist schließlich Geld, also ist das Leben teuer
Und ich merke jeden Tag, dass ich mich irre
Und dass noch eine Stunde übrig ist.

Ich weiß, wenn ich später groß bin
Und auch fast tot bin
Dann war all diese Angst nicht nötig
Aber immer die Ängstlichste, immer diese Ängste
Machten mein Leben zu einem strahlenden Fest
Denn wir haben getanzt und wir haben geliebt
Wir haben gelacht und mit dem Feuer gespielt
Gott verbot, was wir alle taten
Lebe doch dein Leben, als wäre es die letzte Stunde.

Escrita por: