Sleutels
Versleten huissleutels die elke dag vermoeider schuiven
in dat uitgesleten slot
in de huizen hangt een dooie lijklucht, maar lijken ruiken niet,
zeker niet hun eigen lot.
Hoe vaak heb je niet op dat station staan kijken?
Hoe vaak stond je op dat betraand perron?
Waar je die sleutel door die trein kon laten pletten
De trein met de bestemming: noorderzon.
Je bent geboren om te leven met de dwazen
Wie bedacht er halfnegen-halfzes
Je bent hier om over alles heen te razen
Reis met de 'perongelukexpress'
Je bent geboren om uit liefde niet te slapen
Maar om te vrijen tot het allereerste licht
De liefde is geen schild, maar juist een wapen
Je bent er ooit een keer door opgericht
Je kent de warmte pas als je weet wat kou is
Bij windkracht negen zet je juist twee zeilen bij
omdat de wereld helemaal van jou is
De haven brengt je pas tot razernij
Je bent geboren om de bergen te beklimmen
De steile wand en niet het glooiend pad
Je bent hier niet om modieus te trimmen
rond twee bomen in het park van de stad
Je bent geboren om jezelf te vervangen
elke dag door een andere persoon
Om naar het allergekste te verlangen
want gek genoeg dat is niet zo gewoon.
Je bent geboren met de lucifers in handen
Om de fik te steken in de regelmaat
Om de hele dag te brullen van het branden
Je bent geboren zonder brandblusapparaat
Je moet zwemmen om verdomme niet te zinken
naar de bodem van het gezapige fatsoen
Je bent geboren om de flessen leeg te drinken:
het statiegeld dat is de mooiste poen.
Je bent geboren om je kinderen te vertellen
dat je moet leven van de branie en de lef
Het leukste zijn de rotzooi en de rellen
Niemand is je baas, niemand je chef
Want langs je leven staan de snelheidsborden
Negeer ze want anders ben je stom
Anders zit je in de file met de horde
en de file gaat richting bebouwde kom
Je bent geboren om het hoogste te bereiken
Begin maar met de toren van de stad
om van daaraf op de hele boel te zeiken
Anders wordt dat droge zooitje nooit meer nat
Dat droge zooitje met hun
versleten huissleutels die elke dag vermoeider schuiven
in dat uitgesleten slot...
In de huizen hangt een dooie lijklucht, maar lijken ruiken niet,
zeker niet hun eigen lot
Llaves
Llaves de casa desgastadas que se deslizan cada día más cansadas
en esa cerradura desgastada
En las casas cuelga un olor a muerte, pero los cadáveres no huelen,
seguramente no su propio destino.
¿Cuántas veces te quedaste mirando en esa estación?
¿Cuántas veces estuviste en ese andén lloroso?
Donde podías aplastar esa llave con ese tren
El tren con destino: el sol del norte.
Naciste para vivir con los tontos
¿Quién inventó las nueve y media a las seis?
Estás aquí para arrasar con todo
Viaja en el 'expreso del accidente'.
Naciste para no dormir por amor
Sino para hacer el amor hasta la primera luz
El amor no es un escudo, sino un arma
Fuiste creado por él una vez.
Solo conoces el calor cuando sabes qué es el frío
Con viento de fuerza nueve, subes dos velas
porque el mundo es completamente tuyo
El puerto solo te lleva a la locura.
Naciste para escalar montañas
La pared empinada y no el camino suave
No estás aquí para hacer ejercicio de moda
alrededor de dos árboles en el parque de la ciudad.
Naciste para reemplazarte a ti mismo
cada día por otra persona
Para anhelar lo más loco
porque, curiosamente, eso no es tan común.
Naciste con fósforos en la mano
Para prender fuego a la rutina
Para gritar todo el día sobre la quema
Naciste sin extintor de incendios.
Debes nadar para no hundirte
en el fondo de la respetabilidad aburrida
Naciste para beber hasta vaciar las botellas:
el depósito es la mejor ganancia.
Naciste para decirles a tus hijos
que debes vivir de valentía y audacia
Lo más divertido son los desastres y los disturbios
Nadie es tu jefe, nadie tu jefe.
Porque a lo largo de tu vida están los letreros de velocidad
Ignóralos, porque si no, eres tonto
De lo contrario, estarás en el tráfico con la multitud
y el tráfico va hacia la zona urbana.
Naciste para alcanzar lo más alto
Comienza con la torre de la ciudad
para desde allí criticar todo
De lo contrario, ese lío seco nunca se mojará más.
Ese lío seco con sus
llaves de casa desgastadas que se deslizan cada día más cansadas
en esa cerradura desgastada...
En las casas cuelga un olor a muerte, pero los cadáveres no huelen,
seguramente no su propio destino