Η καρδιά σου πέτρα (i kardiá sou pétra)
Στην ψυχή αγκάθι τ’ όνειρό μου
Stin psychí agkáthi t’ óneiró mou
κι η καρδιά σου πέτρα να χτυπώ
ki i kardiá sou pétra na chtipó
ήθελα να σ’ έχω στο πλευρό μου
íthela na s’ écho sto plevró mou
σύμμαχο αγάπης κι όχι εχθρό
sýmmacho agápis ki óchi echthró
Δες με πώς έχω γίνει
Des me pós écho gínei
τι έχει απομείνει
ti échei apomeíni
είμαι ένας άνθρωπος μισός
eímai énas ánthropos misós
σιωπή και απουσία
siopí kai apousía
μες στο μυαλό θηρία
mes sto myaló thiría
είμαι ένας άνθρωπος τρελός
eímai énas ánthropos trelós
Σ’ είχα μάθει μόνο εγώ να αγαπώ
S’ ícha máthi móno egó na agapó
μόνο εγώ να αγαπώ
móno egó na agapó
Νύχτες, που ’θελα να δώσεις
Nýchtes, pou ’thela na dóseis
μα δεν είχες
ma den eíches
πέλαγος να φτιάχνουνε οι πίκρες
pélagos na ftiáchnoune oi píkrés
να πεθαίνω για ν’ αναστηθώ
na pethaino gia n’ anastithó
Μέρες, που τα λόγια σκότωναν σαν σφαίρες
Méres, pou ta lógia skóttonan san sfaires
στα σεντόνια θύελλες κι αγέρες
sta sentónia thýelles ki agéres
που ’σουν χίμαιρα, παράθυρο κλειστό
pou ’sun chímaira, paráthiro kleistó
Να παρακαλάω για το φιλί σου
Na parakaláo gia to filí sou
κι η καρδιά σου πέτρα να χτυπώ
ki i kardiá sou pétra na chtipó
σ’ ένα Γολγοθά ως το κορμί σου
s’ éna Golgothá os to kormí sou
καταδίκη να ’χω το σταυρό
katadíkí na ’cho to stavró
Δες με πώς έχω γίνει
Des me pós écho gínei
τι έχει απομείνει
ti échei apomeíni
είμαι ένας άνθρωπος μισός
eímai énas ánthropos misós
σιωπή και απουσία
siopí kai apousía
μες στο μυαλό θηρία
mes sto myaló thiría
είμαι ένας άνθρωπος τρελός
eímai énas ánthropos trelós
Σ’ είχα μάθει μόνο εγώ να αγαπώ
S’ ícha máthi móno egó na agapó
μόνο εγώ να αγαπώ
móno egó na agapó
Νύχτες, που ’θελα να δώσεις
Nýchtes, pou ’thela na dóseis
μα δεν είχες
ma den eíches
πέλαγος να φτιάχνουνε οι πίκρες
pélagos na ftiáchnoune oi píkrés
να πεθαίνω για ν’ αναστηθώ
na pethaino gia n’ anastithó
Μέρες, που τα λόγια σκότωναν σαν σφαίρες
Méres, pou ta lógia skóttonan san sfaires
στα σεντόνια θύελλες κι αγέρες
sta sentónia thýelles ki agéres
που ’σουν χίμαιρα, παράθυρο κλειστό
pou ’sun chímaira, paráthiro kleistó
Tu corazón es piedra
En el alma espina de mi sueño
y tu corazón piedra al que golpeo
quería tenerte a mi lado
aliado del amor y no enemigo
Mira cómo me he convertido
qué es lo que ha quedado
soy un hombre a medias
silencio y ausencia
dentro de mi mente bestias
soy un hombre loco
Solo yo te había enseñado a amar
solo yo a amar
Noches, que quería que me dieras
pero no tenías
un mar que construyen las penas
morir para resucitar
Días, que las palabras mataban como balas
en las sábanas tormentas y vientos
que eras quimera, ventana cerrada
Rogando por tu beso
y tu corazón piedra al que golpeo
en un Gólgota hasta tu cuerpo
condena tengo la cruz
Mira cómo me he convertido
qué es lo que ha quedado
soy un hombre a medias
silencio y ausencia
dentro de mi mente bestias
soy un hombre loco
Solo yo te había enseñado a amar
solo yo a amar
Noches, que quería que me dieras
pero no tenías
un mar que construyen las penas
morir para resucitar
Días, que las palabras mataban como balas
en las sábanas tormentas y vientos
que eras quimera, ventana cerrada