Η καρδιά σου πέτρα (i kardiá sou pétra)

Tu corazón es piedra

Η καρδιά σου πέτρα (i kardiá sou pétra)

En el alma espina de mi sueño
Στην ψυχή αγκάθι τ’ όνειρό μου
Stin psychí agkáthi t’ óneiró mou
y tu corazón piedra al que golpeo
κι η καρδιά σου πέτρα να χτυπώ
ki i kardiá sou pétra na chtipó
quería tenerte a mi lado
ήθελα να σ’ έχω στο πλευρό μου
íthela na s’ écho sto plevró mou
aliado del amor y no enemigo
σύμμαχο αγάπης κι όχι εχθρό
sýmmacho agápis ki óchi echthró

Mira cómo me he convertido
Δες με πώς έχω γίνει
Des me pós écho gínei
qué es lo que ha quedado
τι έχει απομείνει
ti échei apomeíni
soy un hombre a medias
είμαι ένας άνθρωπος μισός
eímai énas ánthropos misós
silencio y ausencia
σιωπή και απουσία
siopí kai apousía
dentro de mi mente bestias
μες στο μυαλό θηρία
mes sto myaló thiría
soy un hombre loco
είμαι ένας άνθρωπος τρελός
eímai énas ánthropos trelós

Solo yo te había enseñado a amar
Σ’ είχα μάθει μόνο εγώ να αγαπώ
S’ ícha máthi móno egó na agapó
solo yo a amar
μόνο εγώ να αγαπώ
móno egó na agapó

Noches, que quería que me dieras
Νύχτες, που ’θελα να δώσεις
Nýchtes, pou ’thela na dóseis
pero no tenías
μα δεν είχες
ma den eíches
un mar que construyen las penas
πέλαγος να φτιάχνουνε οι πίκρες
pélagos na ftiáchnoune oi píkrés
morir para resucitar
να πεθαίνω για ν’ αναστηθώ
na pethaino gia n’ anastithó
Días, que las palabras mataban como balas
Μέρες, που τα λόγια σκότωναν σαν σφαίρες
Méres, pou ta lógia skóttonan san sfaires
en las sábanas tormentas y vientos
στα σεντόνια θύελλες κι αγέρες
sta sentónia thýelles ki agéres
que eras quimera, ventana cerrada
που ’σουν χίμαιρα, παράθυρο κλειστό
pou ’sun chímaira, paráthiro kleistó

Rogando por tu beso
Να παρακαλάω για το φιλί σου
Na parakaláo gia to filí sou
y tu corazón piedra al que golpeo
κι η καρδιά σου πέτρα να χτυπώ
ki i kardiá sou pétra na chtipó
en un Gólgota hasta tu cuerpo
σ’ ένα Γολγοθά ως το κορμί σου
s’ éna Golgothá os to kormí sou
condena tengo la cruz
καταδίκη να ’χω το σταυρό
katadíkí na ’cho to stavró

Mira cómo me he convertido
Δες με πώς έχω γίνει
Des me pós écho gínei
qué es lo que ha quedado
τι έχει απομείνει
ti échei apomeíni
soy un hombre a medias
είμαι ένας άνθρωπος μισός
eímai énas ánthropos misós
silencio y ausencia
σιωπή και απουσία
siopí kai apousía
dentro de mi mente bestias
μες στο μυαλό θηρία
mes sto myaló thiría
soy un hombre loco
είμαι ένας άνθρωπος τρελός
eímai énas ánthropos trelós

Solo yo te había enseñado a amar
Σ’ είχα μάθει μόνο εγώ να αγαπώ
S’ ícha máthi móno egó na agapó
solo yo a amar
μόνο εγώ να αγαπώ
móno egó na agapó

Noches, que quería que me dieras
Νύχτες, που ’θελα να δώσεις
Nýchtes, pou ’thela na dóseis
pero no tenías
μα δεν είχες
ma den eíches
un mar que construyen las penas
πέλαγος να φτιάχνουνε οι πίκρες
pélagos na ftiáchnoune oi píkrés
morir para resucitar
να πεθαίνω για ν’ αναστηθώ
na pethaino gia n’ anastithó
Días, que las palabras mataban como balas
Μέρες, που τα λόγια σκότωναν σαν σφαίρες
Méres, pou ta lógia skóttonan san sfaires
en las sábanas tormentas y vientos
στα σεντόνια θύελλες κι αγέρες
sta sentónia thýelles ki agéres
que eras quimera, ventana cerrada
που ’σουν χίμαιρα, παράθυρο κλειστό
pou ’sun chímaira, paráthiro kleistó