Αναμονή (anamoní)
Έστειλες όλα τα πράγματα μου
Ésteiles óla ta prágmata mou
Στο παλιό μου σπίτι ξαφνικά
Sto palió mou spíti xafnika
Σαν φυγάς δραπέτευσε η ντροπή μου
San fygás drapétevse i ntropí mou
Δεν είχα δύναμη αντίο να σου πω, ούτε ένα γεια
Den eícha dýnami antío na sou po, óute éna geia
Απόψε όσο κι αν μεθύσω δε μου φτάνει
Apópse óso ki an methýso de mou ftánei
Γιατί έχω χάσει τη ζωή σε μια ζωή που ήταν μισή
Giati écho chásei ti zoí se mia zoí pou ítan misí
Κι αν περάσει ο ύπνος, ας με πάρει
Ki an perásei o ýpnos, as me párei
Γιατί τα μάτια μου ανοιχτά δεν θέλω, αν δεν είσαι εκεί
Giati ta mátia mou anichtá den thélo, an den eísai ekei
Δεν θέλω πια να ζω, σε αναμονή
Den thélo piá na zo, se anamoní
Απόψε που ξυπνήσαμε δύο ξένοι
Apópse pou xypnísame dýo xénoi
Δύο άγνωστοι γνωστοί, στο κέντρο της σκηνής
Dýo ágnosti gnostoí, sto kéntro tis skinís
Συγχώρεσε με μ' άλλη δύναμη δεν είχα
Synchórese me m' álli dýnami den eícha
Κι όταν σου πουν πως με μισείς, μην το αρνηθείς
Ki otan sou poun pos me misís, min to arnitheís
Απόψε όσο κι αν μεθύσω δε μου φτάνει
Apópse óso ki an methýso de mou ftánei
Γιατί έχω χάσει τη ζωή σε μια ζωή που ήταν μισή
Giati écho chásei ti zoí se mia zoí pou ítan misí
Κι αν περάσει ο ύπνος, ας με πάρει
Ki an perásei o ýpnos, as me párei
Γιατί τα μάτια μου ανοιχτά δεν θέλω, αν δεν είσαι εκεί
Giati ta mátia mou anichtá den thélo, an den eísai ekei
Δεν θέλω πια να ζω, σε αναμονή
Den thélo piá na zo, se anamoní
Δεν άνοιξα τα μάτια μου καθόλου
Den ánoixa ta mátia mou kathólou
Όλα είναι καινούργια και μου λείπεις
Óla eínai kainoúrgia kai mou leípies
Αφίσα ένα φως για να σε περιμένει
Afísa éna fos gia na se periméni
Ξύπνησε με όταν θα γυρίσεις
Xýpnise me otan tha gyρίseis
Δεν θέλω πια να ζω, σε αναμονή
Den thélo piá na zo, se anamoní
Esperando
Enviaste todas mis cosas
A mi antigua casa de repente
Como un fugitivo, se escapó mi vergüenza
No tuve fuerzas para decirte adiós, ni siquiera un hola
Esta noche, por más que me embriague, no es suficiente
Porque he perdido la vida en una vida que era a medias
Y si el sueño pasa, que me lleve
Porque no quiero mis ojos abiertos, si no estás ahí
No quiero seguir viviendo, esperando
Esta noche despertamos como dos extraños
Dos conocidos desconocidos, en el centro del escenario
Perdóname, no tenía más fuerzas
Y cuando te digan que me odias, no lo niegues
Esta noche, por más que me embriague, no es suficiente
Porque he perdido la vida en una vida que era a medias
Y si el sueño pasa, que me lleve
Porque no quiero mis ojos abiertos, si no estás ahí
No quiero seguir viviendo, esperando
No abrí mis ojos en absoluto
Todo es nuevo y me haces falta
Dejé una luz encendida para esperarte
Despiértame cuando regreses
No quiero seguir viviendo, esperando