Luznacht
Luznacht
Still lag der wald,
Von schnee bedeckt, in frost gehüllt,
Und länger noch ward die nacht,
Als sols feurig` aug ihn sonst hätt erfüllt…
Von den geistern der erde,
Sonst lebhaft und stark,
Zu winterlich zeiten, rauhnächt` genannt
Ein jeder sich schlafend in der tiefe verbarg…
„d`sunna steig auf üba´n woid,
Denn es werd, es werd gean´t liachta boid,
Vui gspiast no ned davo´,
Aber es geht es geht voaro…"
Aus den tiefen der wälder,
Gar bis zum winkel im haus,
Heulen hexen, dämonen, grimmige teufel,
Mit grausiger zung ihren segen heraus…
Und so hört man ihre rufe,
Hallend übers winterlich land,
Der nächtlichen stunden, bis früh in den morgen,
Bis das dunkel mit all seinen geistern verschwand…
„d`sunna steig auf üba´n woid,
Denn es werd, es werd gean´t liachta boid,
Vui gspiast no ned davo´,
Aber es geht, es geht voaro…"
Noche de Luz
Noche de Luz
El bosque yace quieto,
Cubierto de nieve, envuelto en escarcha,
Y la noche se alargaba aún más,
Que si el fuego del sol lo hubiera llenado...
De los espíritus de la tierra,
Normalmente vivaces y fuertes,
En tiempos invernales, llamados noches ásperas,
Cada uno se escondía durmiendo en lo profundo...
'El sol se eleva sobre el bosque,
Porque pronto, pronto se iluminará,
Aún no brilla mucho,
Pero va, va a aparecer...'
Desde lo profundo de los bosques,
Hasta el rincón de la casa,
Aúllan brujas, demonios, diablos feroces,
Con sus lenguas horribles lanzando su bendición...
Y así se escuchan sus llamados,
Resonando sobre la tierra invernal,
En las horas nocturnas, hasta la madrugada,
Hasta que la oscuridad con todos sus espíritus desapareció...
'El sol se eleva sobre el bosque,
Porque pronto, pronto se iluminará,
Aún no brilla mucho,
Pero va, va a aparecer...'