Minne und Treue
Wie sich minne hebt daz weiz ich wol;
wie sie ende nimt des weiz ich niht.
ist daz ich es inne werden sol
wie dem herzen herzeliep geschiht,
sô bewar mich vor dem scheiden got,
daz waene bitter ist:
disen kumber fürhte ich âne spot.
"Swâ zwei herzeliep gefriundet sich
unde ir beider minne ein triuwe wirt,
die sol niemen scheiden, dunket mich,
al die wîle unz sî der tôt verbirt:
waere diu rede mîn, ich taete alsô:
verlüre ich mînen friunt,
seht, sô wurde ich niemer mêre frô.
Dâ gehoeret manic stunde zuo
ê daz sich gesamne ir zweier muot.
dâ daz ende denne unsanfte tuo,
ich waene des wol, daz ensî niht guot.
lange sî ez mir vil unbekant!
und werde ich iemen liep
dér sî sîner triuwe an mir gemant."
Der ich diene und iemer dienen wil,
diu so mîne réde vil wól verstân.
Amor y fidelidad
Cómo el amor crece, eso lo sé bien;
cómo termina, eso no lo sé.
Si debo comprenderlo
como sucede con el corazón amado,
que Dios me proteja de la separación,
que la desconfianza es amarga:
esta angustia la temo sin burla.
Así como dos amantes se unen
y su amor se convierte en fidelidad,
que nadie los separe, me parece,
mientras estén juntos hasta que la muerte los separe:
si estas palabras fueran mías, haría lo mismo:
si perdiera a mi amigo,
miren, ya no sería feliz nunca más.
Hay muchas horas juntas
antes de que sus corazones se unan.
Cuando llegue el final de manera brusca,
creo firmemente que no será bueno.
¡Mucho tiempo me ha sido desconocido!
Y si alguien me ama
que sea fiel a su palabra hacia mí.
A quien sirvo y siempre serviré,
que entienda muy bien mis palabras.