Embebidor Lunae - Partindo o Mar
Vejo um céu azul, tão forte luz, a água a me abraçar
Conduza-me ao meu despertar
Há uma tempestade em anos-luz a se aproximar
Sangue e honra então para a vitória eu alcançar
As linhagens que moldaram o meu ser e quem sou eu
É o destino? Ou fascínio? O que me leva até o céu
Ouço o rugir das ondas
Como se chamassem meu nome tão profundo
E ao me jogar nesse mar
Já não me sinto tão sozinho pois
A correnteza me leva
E faz despertar a fera
Que sempre esteve aqui
Mesmo que eu nunca, quase nunca
Soubesse como invoca-la
Me libertar
Em meu sangue
Sinto uma chama arder
E através dessa forma
Renasci
Libertando todo o poder em mim
Veja o dragão
Partindo o mar!
A dor usada como
Um instrumento
Para me forjar no fogo
Já ouvi tanto planetas gritarem
Sim, eu já vi tanto heróis falharem
Maltrapilho fui, às estrelas
Destituído, meu antigo ser
Eu vou encontrar meu lugar
O expresso irá me levar
Onde não pude ir
E eu sei que nunca mereci o que tive, mas
Quando eu te vi
Tudo clareou
O medo levou
wǒ shìfàng shuǐ yǔ fēng
çìliàng chāoyuè chángguī
wǒ de lìliàng rú tāotāo jiāngshuǐ
chāoyuè yīqiè de cúnzài
Em meu sangue
Sinto uma chama arder
E através dessa forma
Renasci
Libertando todo o poder em mim
Vejo um dragão
Partindo o mar, partindo o
Partindo o mar!
Embebidor Lunae - De Zee Doorklieven
Ik zie een blauwe lucht, zo fel licht, het water omarmt me
Leid me naar mijn ontwaken
Er komt een storm aan, jaren lichtjaren dichtbij
Bloed en eer, zodat ik de overwinning kan behalen
De lijnen die mijn wezen hebben gevormd en wie ik ben
Is het het lot? Of fascinatie? Wat me naar de hemel leidt
Ik hoor het gebrul van de golven
Alsof ze mijn naam zo diep roepen
En als ik me in deze zee stort
Voel ik me niet zo alleen meer, want
De stroming neemt me mee
En wekt het beest in me op
Dat altijd hier is geweest
Ook al wist ik nooit, bijna nooit
Hoe ik het moest oproepen
Me bevrijden
In mijn bloed
Voel ik een vlam branden
En door deze vorm
Herleef ik
Bevrijdend al mijn kracht in mij
Zie de draak
De zee doorklieven!
De pijn gebruikt als
Een instrument
Om me in het vuur te smeden
Ik heb zoveel planeten horen schreeuwen
Ja, ik heb zoveel helden zien falen
Als een zwerver, naar de sterren
Verlies ik mijn oude zelf
Ik ga mijn plek vinden
De trein zal me brengen
Waar ik niet kon gaan
En ik weet dat ik nooit verdiende wat ik had, maar
Toen ik je zag
Verhelderde alles
De angst verdween
wǒ shìfàng shuǐ yǔ fēng
çìliàng chāoyuè chángguī
wǒ de lìliàng rú tāotāo jiāngshuǐ
chāoyuè yīqiè de cúnzài
In mijn bloed
Voel ik een vlam branden
En door deze vorm
Herleef ik
Bevrijdend al mijn kracht in mij
Ik zie een draak
De zee doorklieven, doorklieven de
De zee!