Mané Galinha
Dance,
a música negra que o Mané Galinha compôs com o sangue
E o suor da semana inteira de ralação
Deus abençoe o ritmo desse som
Que salvou a vida das futuras vitimas do negão
Um dos poucos que encontrou uma opção
Suba,
De tijolo em tijolo um barraco feito com açúcar
Que na primeira chuva desaba seus sonhos morro abaixo
A escola da rua ensinando você tem que ser macho
Jogando toda sujeita pra baixo do capacho
E a escola da vida tentando sossegar seu facho
Então não perca o balanço
Que a parada "tá loca"
Mané Galinha na voz
Só precisa dessa boca pra viver
Cale,
O som do disparo que uma só voz pode emitir
Mané Galinha não se cansa de repetir
Que nada controla sua mente na hora de escolher
Que o futuro é dormente somente pra quem não pode crer
No bem permanente, no mal que é ausente pra viver
Mané Galinha
Dans,
de zwarte muziek die Mané Galinha componeerde met zijn bloed
En het zweet van een hele week hard werken
God zegene de ritme van dit geluid
Dat het leven redde van de toekomstige slachtoffers van de neger
Een van de weinigen die een optie vond
Klim,
Van baksteen naar baksteen een hut gemaakt van suiker
Die bij de eerste regen zijn dromen naar beneden laat storten
De school van de straat leert je dat je een man moet zijn
Al het vuil wordt onder de mat geschoven
En de school van het leven probeert je vlam te temperen
Dus verlies de swing niet
Want het feest is gek
Mané Galinha in de stem
Heeft alleen deze mond nodig om te leven
Zwijg,
Het geluid van het schot dat één stem kan voortbrengen
Mané Galinha wordt niet moe om te herhalen
Dat niets zijn geest controleert op het moment van kiezen
Dat de toekomst dof is alleen voor wie niet kan geloven
In het blijvende goede, in het kwaad dat afwezig is om te leven
Escrita por: João Resende