395px

Baldorba

Herrikoiak

Baldorba

Ezkil gabeko elizen
eremu emankorra,
giza murzuriko
zure ardientzat.

Oi Baldorba!
eguzki eta haize idor;
mahats-ardo ibai,
galbumarena.

Lur gorri, harri landu,
mailu eta xixelaren kantu.
Gitarrazko alakiketan
Armeniako kanun ahots urratuan.

Oi Baldorba!
esazu nor zen bidetik
baztertu zintuen madarikatua!

Zure irriño erromanikoa
erdi izoztu eta leloturik
utzi zuen madarikatuaren
izena nahi dut.

Oi Baldorba!
ezazu nor zen bidetik
baztertu zintuen madarikatua!

Oi Baldorba!
zutaz oroit eta
zuri nagozu.

Kantu bat laburra da eta
pentsa zuk,
esaten ez dizudan hartaz.

Oi Baldorba!
esazu nor zen bidetik
baztertu zintuen
madarikatua.

Baldorba

Ezkil gabeko Elizen
fruchtbares Land,
Menschen mit schmutzigen Händen
für deine Schafe.

Oh Baldorba!
Sonne und sanfter Wind;
Weinfluss,
von Galbum.

Roter Boden, bearbeiteter Stein,
Lied von Hammer und Schaufel.
In den Klängen der Gitarre
und der fernen Stimme der armenischen Kanun.

Oh Baldorba!
Sag mir, wer der war,
der dich verflucht hat und weggestoßen hat!

Dein romanisches Lächeln
halb gefroren und gebrochen
ließ den Namen des Verfluchten
in mir zurück.

Oh Baldorba!
Sag mir, wer der war,
der dich verflucht hat und weggestoßen hat!

Oh Baldorba!
Denk an dich und
ich bin bei dir.

Ein kurzes Lied ist es
und denk daran,
von dem ich dir nicht sage.

Oh Baldorba!
Sag mir, wer der war,
der dich verflucht hat
und weggestoßen hat.