395px

Baldorba

Herrikoiak

Baldorba

Ezkil gabeko elizen
eremu emankorra,
giza murzuriko
zure ardientzat.

Oi Baldorba!
eguzki eta haize idor;
mahats-ardo ibai,
galbumarena.

Lur gorri, harri landu,
mailu eta xixelaren kantu.
Gitarrazko alakiketan
Armeniako kanun ahots urratuan.

Oi Baldorba!
esazu nor zen bidetik
baztertu zintuen madarikatua!

Zure irriño erromanikoa
erdi izoztu eta leloturik
utzi zuen madarikatuaren
izena nahi dut.

Oi Baldorba!
ezazu nor zen bidetik
baztertu zintuen madarikatua!

Oi Baldorba!
zutaz oroit eta
zuri nagozu.

Kantu bat laburra da eta
pentsa zuk,
esaten ez dizudan hartaz.

Oi Baldorba!
esazu nor zen bidetik
baztertu zintuen
madarikatua.

Baldorba

Églises sans égards
terres généreuses,
hommes rusés
pour ton esprit.

Ô Baldorba !
soleil et vent doux ;
vins de rivière,
ennui des temps.

Terre rouge, pierre taillée,
chant du marteau et de la lime.
Dans les accords de guitare
la voix du kanun arménien.

Ô Baldorba !
dis-moi qui était celui
qui t'a banni de ce chemin maudit !

Ton sourire romain
à moitié gelé et serré
laissé par le maudit
je veux son nom.

Ô Baldorba !
dis-moi qui était celui
qui t'a banni de ce chemin maudit !

Ô Baldorba !
je me souviens de toi et
je suis à toi.

C'est une chanson courte et
pense à ça,
que je ne te dis pas.

Ô Baldorba !
dis-moi qui était celui
qui t'a banni de ce
chemin maudit.

Escrita por: