395px

Antoni et Anton

Herrikoiak

Antoni eta Anton

Antoni! Antoni!
Zure atean nago ni.
Ai, Anton! Ai, Anton!
Ate ondoan, hor konpon.

Hormatxoriak negu gorrian
ez du atsegin elurra:
zerua goibel, kabia hotza
eta janari gabe lurra.
Ai, maite, nire bihotzak duen
zure hotzaren beldurra!
Biontzat kabi bat berotzeko
bilduko nuke egurra.

Antoni! Antoni!...

Enarak ez du behin egindako
kabirik inoiz aldatzen:
urtero beti kabi aretan
umeak ditu bazkatzen.
Baina zu, Anton, enara txarra
zaitut niretzat bilatzen;
jai bakoitzean nexka berria
ikusten zaitut maitatzen.

Antoni! Antoni!...

Enarak ere bere kabia
galduta badu ikusten,
biderik gabe, haruntz eta honuntz
kabitik du aldegiten.
Egarri dagoen nire bihotza,
zuk eman ezik edaten,
berriro ere ibiliko da
gogorik gabe nonbaiten.

Antoni! Antoni!...

Zure bihotza egarri dela
esan didazu bertsotan;
neronek ere ikasia dut
arrazoi duzula hortan.
Zu beti zabiltz edari bila,
ikusi zaitut askotan,
baina neurriz gain egarri hori
itotzen duzu ardotan.

Antoni! Antoni!
kalabaza zale ez naiz ni.
Ai, Anton! Ai, Anton!
Haize freskoari, gabon!

Antoni et Anton

Antoni ! Antoni !
Je suis là devant ta porte.
Ai, Anton ! Ai, Anton !
Juste à côté de la porte, ça s'arrange.

Les honneurs en hiver glacial
n'aiment pas la neige :
le ciel est gris, le nid est froid
et la terre est sans nourriture.
Ai, mon amour, la peur que j'ai
pour ton froid qui me déchire !
Pour nous deux, un abri à réchauffer
je rassemblerais du bois.

Antoni ! Antoni !...

L'hirondelle ne change jamais
son nid fait une fois :
chaque année, toujours dans le même
elle nourrit ses petits.
Mais toi, Anton, la mauvaise hirondelle
je te cherche pour moi ;
à chaque fête, une nouvelle fille
je te vois en train d’aimer.

Antoni ! Antoni !...

L'hirondelle, même si elle a perdu
son nid, elle le cherche,
sans chemin, ici et là
elle quitte son abri.
Mon cœur assoiffé,
sans toi, ne sait pas boire,
encore une fois, il vagabondera
sans envie, quelque part.

Antoni ! Antoni !...

Tu m'as dit en chantant
que ton cœur est assoiffé ;
j'ai aussi appris
que tu as raison là-dessus.
Tu es toujours en quête de boisson,
je t'ai vu souvent,
mais cette soif excessive
te noie dans le vin.

Antoni ! Antoni !
je ne suis pas fan de citrouille.
Ai, Anton ! Ai, Anton !
Au vent frais, bonne nuit !

Escrita por: