Ana Juantxe
Egun batian ni banenguan,
kostela-kostel gainian,
ni banenguan kostel-saltzian.
Hiru damatxo etorri ziran
bata bestien atzean
hirugarrenak galdetu eustan
gariak zegan zirian.
Txalupatxo bat, txalupatxo bi
Santa Klararen parian…
neure anaia hantxa datorke
batian edo bestian…
- Neure anaia zer berria diraz
Mutriku herri onian?
- Berriak onak diradez baina
jaso da kalte sobria.
- O, neure anaia: ez edo-da hil
bioren aita maitia?
- Bioren aita ez da hil, baina
jaso da kalte sobria.
- O traidoria!, ez edo-da hil
bioren ama maitia?
- Bioren ama ez da hil baina
jaso da kalte sobria.
Ana Juantxe ezkontzen zala
inoen atzo kalian.
Ana Juantxe ezkontzen zala
aita ta amaren lotsian...
Hogeita hamahiru dama lindatxu
Mutrikun molla gainian;
Ana Juantxe hantxe dalarik
harexen danen artian…
Batak agur ta bestean adio
Juantxe negar batean…
- Ana Juantxe: zer gertatu da
Mutriko herri onian?
Ana Juantxe
Un día yo estaba
en la iglesia,
yo estaba en la iglesia rezando.
Tres damas vinieron,
una detrás de la otra,
la tercera me preguntó
por los garbanzos que tenía.
Un barquito, dos barquitos
en el muelle de Santa Clara...
mi hermano pequeño vendrá
en cualquier momento...
- ¿Qué hay de nuevo, hermano mío
en el buen pueblo de Mutriku?
- Las noticias son buenas pero
ha habido un daño grave.
- Oh, hermano mío: ¿no ha muerto
el padre de los dos?
- El padre de los dos no ha muerto, pero
ha habido un daño grave.
- ¡Oh traidor!, ¿no ha muerto
la madre de los dos?
- La madre de los dos no ha muerto, pero
ha habido un daño grave.
Ana Juantxe se casa
en la casa de otro ayer.
Ana Juantxe se casa
en el llanto del padre y la madre...
Treinta y tres damas bonitas
en la plaza de Mutriku;
Ana Juantxe está allí
entre los suyos...
Una se despide y la otra dice adiós
en el lamento de Juantxe...
- Ana Juantxe: ¿qué ha pasado
en el pueblo de Mutriku?