Les Rochers Bleus
Je parlerai de toi aux portes des églises
J'écrirai ton prénom sur les murs des prisons
Avec du rouge et bleu comme au temps des cerises
Je t'aimerai plus fort qu'une révolution
Je prendrai avec toi les bateaux de septembre
Quand la mer déchirée les ramènent au pays
Même avec un bâillon, toi, tu pourras m'entendre
Les mots ressembleront à une mélodie
Devant les rochers gris je t'aime
Et de l'aurore jusqu'à la nuit
Je pense à toi au cœur de Rennes
Je pense à toi et puis j'oublie
Et j'en oublie déjà les côtes de Bretagne
Je repeints dans le ciel la couleur du blason
Quand je parle de toi à cette étrange dame
Qui a de la noblesse et de la religion
Devant les rochers gris je t'aime
Et de l'aurore jusqu'à la nuit
Je pense à toi au cœur de Rennes
Je pense à toi et puis j'oublie
Je leur dirai de toi que tu étais princesse
Des menhirs de Carnac aux fougères d'Entremont
Que je connais de toi l'océan de tendresse
Qui va de Saint-Malo jusqu'à tes cheveux blonds
Devant les rochers bleus je t'aime
Et de l'aurore jusqu'à la nuit
Je pense à toi au cœur de Rennes
Je pense à toi et puis j'oublie
De Blauwe Rotsen
Ik zal over jou praten bij de deuren van de kerken
Ik schrijf je naam op de muren van de gevangenissen
Met rood en blauw zoals in de tijd van de kersen
Ik zal je meer liefhebben dan een revolutie
Ik neem met jou de boten van september
Wanneer de verscheurde zee ze terugbrengt naar het land
Zelfs met een mondkapje, kun je me horen
De woorden zullen klinken als een melodie
Voor de grijze rotsen hou ik van je
En van de dageraad tot de nacht
Ik denk aan jou in het hart van Rennes
Ik denk aan jou en dan vergeet ik
En ik vergeet al de kusten van Bretagne
Ik schilder in de lucht de kleur van het wapen
Wanneer ik over jou praat met die vreemde dame
Die edelheid en religie heeft
Voor de grijze rotsen hou ik van je
En van de dageraad tot de nacht
Ik denk aan jou in het hart van Rennes
Ik denk aan jou en dan vergeet ik
Ik zal ze vertellen dat je een prinses was
Van de menhirs van Carnac tot de varens van Entremont
Dat ik van jou de oceaan van tederheid ken
Die van Saint-Malo tot je blonde haren gaat
Voor de blauwe rotsen hou ik van je
En van de dageraad tot de nacht
Ik denk aan jou in het hart van Rennes
Ik denk aan jou en dan vergeet ik
Escrita por: D. Barbelivien