Prinsenlied (breken De Voordeur Open)
Wat moet het dacht ik zalig zijn
Wanneer een reus je kids napt
En jij een jaar op houtjes bijt
Totdat je een vals gebit hebt
En denkt hier kom ik nooit meer uit
Maar he wat zie ik ginds
Komt daar geen kleine stofwolk aan
Ach kijk het is een prins
Prinsen breken de voordeur open
Met een machtige sabelhouw
Draken moeten het duur bekopen
Reuzen hebben te laat berouw
Prinsen hakken de boel in diggelen
Om de dooie dood niet bang
En alle traantjes die nog biggelen
Kussen ze keurig van je wang
Een prins is lief en als een lam
Totdat een boef zijn mes trekt
Dan raakt een prins in vuur en vlam
Waardoor hij de prinses redt
Een prins hakt op de booswicht in
Maar nimmer met een knots
En als een boef niet opgeeft
Stort hij krijsend van een rots
Prinsen zwemmen de slotgracht over
Met een machtige krauwelslag
Blauwbaard zelf sloeg achterover
Jammer op zijn oude dag
Prinsen kunnen van liefde dromen
Onbereikbaar, eersterangs
Waar geen sterveling ooit zal komen
Rijden ze heel toevallig langs
Prinsen helpen iedere stakker
Hulp in nood is prinsenplicht
Prinsen kussen iedereen wakker
Die in een glazen kistje ligt
Prinsen hakken de boel in diggelen
Om de dooie dood niet bang
En alle traantjes die nog biggelen
Kussen ze keurig van je wang
Canción del príncipe (rompiendo la puerta principal)
Qué maravilloso debe ser
Cuando un gigante secuestra a tus hijos
Y tú muerdes el polvo durante un año
Hasta que tengas una dentadura postiza
Y piensas que nunca saldrás de aquí
Pero espera, ¿qué veo allí?
¿No viene una pequeña nube de polvo?
¡Oh, mira, es un príncipe!
Los príncipes rompen la puerta principal
Con un poderoso golpe de espada
Los dragones pagan caro
Los gigantes se arrepienten demasiado tarde
Los príncipes destrozan todo
Sin miedo en lo más mínimo
Y todas las lágrimas que aún caen
Las besan delicadamente de tu mejilla
Un príncipe es amable como un cordero
Hasta que un ladrón saca su cuchillo
Entonces un príncipe se enciende
Y así salva a la princesa
Un príncipe ataca al villano
Pero nunca con un garrote
Y si un ladrón no se rinde
Caerá gritando desde un acantilado
Los príncipes nadan sobre el foso del castillo
Con un poderoso golpe de brazos
Barba Azul mismo se desplomó
Lamentablemente en su vejez
Los príncipes pueden soñar con el amor
Inalcanzable, de primera clase
Donde nadie jamás llegará
Pasan casualmente por allí
Los príncipes ayudan a cada desamparado
Ayudar en la necesidad es un deber de príncipes
Los príncipes despiertan a todos con un beso
Que yace en un ataúd de cristal
Los príncipes destrozan todo
Sin miedo en lo más mínimo
Y todas las lágrimas que aún caen
Las besan delicadamente de tu mejilla