Mijn Leed
Op grauwe dagen is 't leven wel te dragen
Dan gaat het naar verhouding nog 't best
Als 't stormt vanuit het westen
En de meeste mensen binnen zijn
Dan gaat het relatief nog niet zo rot
Maar als ik de vogels in het struikgewas hoor fluiten
En de mensen gaan in korte broek naar buiten
Dan springt 't op m'n nek en grijpt 't naar m'n strot
Je loopt bijvoorbeeld door 't park
En daar zit een vrouw met een stijf been
Die een hondje bij zich heeft met maar drie poten
Dat omvalt als je 't aait
Of je bent op weg naar Zandvoort en je zit vast in het verkeer
En de auto voor je, heeft zo'n handje op een veer
Dat naar je zwaait
Op grauwe dagen is 't leven wel te dragen
Dan sta ik best wel stevig in m'n schoenen
Maar als ik in de regen twee pubers zie staan zoenen
Dan is mijn dag alsnog naar God
Zo'n veldslag van twee beugels en twee tongen
't Gestuntel van zo'n meisje en zo'n jongen
Weerloos in de handen van 't lot
Mijn leed is een hond met een zakdoek om z'n nek
't Is m'n moeder, die op sjiek, bij Van der Valk eet
't Is een stropdas met pianotoetsen
't Is een rondvaarboot die Ronald Koeman heet
Mijn leed is een naakte vent op rolschaatsen die door 't park rijdt
Met een veter door z'n reet
't Is alledaagse treurnis, mijn leed
't Is geen sterven van de honger
Geen kreperen van de pijn
't Is geen rennen voor de oorlog
Mijn leed is relatief klein
't Is geen slepende ziekte
Geen gat in de grond
Mijn leed is zoals ik ben
Mijn leed is klein en blond
Mi Sufrimiento
En días grises la vida es soportable
Es cuando, en proporción, va mejor
Cuando la tormenta viene del oeste
Y la mayoría está adentro
No se siente tan mal
Pero cuando escucho a los pájaros cantar en los arbustos
Y la gente sale en shorts
Se me sube a la garganta y me aprieta
Por ejemplo, caminas por el parque
Y ves a una mujer con una pierna rígida
Que lleva un perrito con solo tres patas
Que se cae cuando lo acaricias
O estás camino a Zandvoort y quedas atrapado en el tráfico
Y el auto delante de ti tiene una manito en un resorte
Que te saluda
En días grises la vida es soportable
Entonces estoy firme en mis zapatos
Pero si veo a dos adolescentes besándose bajo la lluvia
Mi día se va al diablo
Una batalla campal de dos brackets y dos lenguas
El torpeo de una chica y un chico
Vulnerables ante el destino
Mi sufrimiento es un perro con un pañuelo al cuello
Es mi madre, cenando elegante en Van der Valk
Es una corbata con teclas de piano
Es un barco turístico llamado Ronald Koeman
Mi sufrimiento es un hombre desnudo en patines que pasea por el parque
Con un cordón por su trasero
Es la tristeza cotidiana, mi sufrimiento
No es morir de hambre
Ni agonizar de dolor
No es huir de la guerra
Mi sufrimiento es relativamente pequeño
No es una enfermedad crónica
Ni un agujero en el suelo
Mi sufrimiento es como soy
Mi sufrimiento es rubio y pequeño