Wycofanie
Spokojnym swym istnieniem zachwycil mnie
Samotny kamień, pozazdrościłam mu...
W milczącej egzystencji odnaleźć się
Zapragnęłam, rzekłam i stało się
Leżę na poduszce z miękkiego mchu
I nie przeraża nieskończoność bytu
Nie pragnę, nie zazdroszczę
Po prostu trwam
Szczęścia w najczystszej formie doświadczam
Wszystko, co ludzkie zawstydza mnie
Naprawdę wolę kamieniem być
Kamienie nigdy nie śmieszą do łez
Retirada
Con su tranquila existencia me cautivó
Una piedra solitaria, le envidié...
En la existencia silenciosa me encontré
Lo deseé, lo dije y sucedió
Descansando en una almohada de musgo suave
Y no me asusta la infinitud del ser
No deseo, no envidio
Simplemente existo
Experimento la felicidad en su forma más pura
Todo lo humano me avergüenza
Realmente prefiero ser una piedra
Las piedras nunca se mezclan en el lodo