Tsuzure Ori
かなしみのひとに、うれいのひとに
kanashimi no hito ni, urei no hito ni
あかりともしましょう
akari tomoshi mashou
ここはとまりき
koko wa tomari ki
ゆくあてもなくて
yuku ate mo nakute
さまようひとを
samayou hito wo
すこしだけあたためるばしょ
sukoshi dake atatameru basho
つづれおりねひとはいとのよう
tsuzure ori ne hito wa ito no you
ゆきすぎてかさなりあい
yuki sugite kasanariai
しらずしらずきれいなもようを
shirazu shirazu kirei na moyou wo
えがくのよふしぎだけど
egaku no yo fushigi dakedo
あざやかなろほどかなしみ
azayaka na iro hodo kanashii
うつくしいろほどくるしい
utsukushii iro hodo kurushii
ひにくだわひとのおもいは
hiniku da wa hito no omoi wa
いたいほどまばゆい
itai hodo mabayui
こんやまたいとをおる
konya mata ito wo oru
しあわせのいとに、わかれのいとを
shiawase no ito ni, wakare no ito wo
よりあわせてつむぐ
yori awasete tsumugu
ひとのぶきよう
hito no bukiyou
でもそれでいいの
demo sore de ii no
しかたがないの
shikata ga nai no
なんどでもむすびなおすの
nando demo musubi naosu no
つづれおりねときがたつように
tsuzure ori ne toki ga tatsu youni
はなれればきれいになる
hanarereba kirei ni naru
おだやかなろほどせつない
odayaka na iro hodo setsunai
めだたないろほどいとしい
medatanai iro hodo itoshii
ひにくだわひとのこころは
hiniku da wa hito no kokoro wa
よわいほどからまる
yowai hodo karamaru
それもまたあいのあや
sore mo mata ai no aya
おとこもおんなにもときおり
otoko mo onna ni mo tokiori
とまりきがほしいひがあります
tomari ki ga hoshii hi ga arimasu
ただそれはしょうせんとまりき
tada sore wa shosen tomari ki
もどったらだめです
modottara dame desu
あざやかなろほどかなしみ
azayaka na iro hodo kanashii
うつくしいろほどくるしい
utsukushii iro hodo kurushii
ひにくだわひとのおもいは
hiniku da wa hito no omoi wa
いたいほどまばゆい
itai hodo mabayui
こんやまたいとをおる
konya mata ito wo oru
Verweven Draad
Voor de treurige mensen, voor de bedroefde mensen
Laten we een lichtje aansteken
Hier is een plek om te blijven
Zonder bestemming
Zwerft de mens rond
Een plek die hen een beetje verwarmt
Verweven draad, als een weefgetouw
Verstrengeld en overlappend
Onbewust schilderen we een mooi patroon
Het is vreemd, maar het gebeurt
De levendige kleuren van verdriet
De mooie tinten van pijn
De gedachten van mensen zijn
Zo fel dat ze pijn doen
Vanavond weef ik weer
Met de draad van geluk, de draad van afscheid
Verweven en samengevoegd
De onhandigheid van mensen
Maar dat is goed
Het is niet te vermijden
Ik knoop het steeds opnieuw
Verweven draad, zoals de tijd verstrijkt
Als we ons losmaken, wordt het mooier
De rustige kleuren zijn zo hartverscheurend
De onopvallende tinten zijn zo dierbaar
De gedachten van mensen zijn
Hoe zwakker, hoe meer ze verstrikt raken
Dat is ook weer de nuance van liefde
Zowel mannen als vrouwen
Hebben soms behoefte aan een plek om te blijven
Maar dat is slechts een tijdelijke schuilplaats
Terugkomen is niet toegestaan
De levendige kleuren van verdriet
De mooie tinten van pijn
De gedachten van mensen zijn
Zo fel dat ze pijn doen
Vanavond weef ik weer