Ghost Me
I've been crying all night
And I know I shouldn't Google the symptoms
But it hurts this time
Kinda thought that I could handle the distance
No, I can't sleep in hotel rooms
The camera roll impending doom
Terrestrial TV to heal the blues
You left an exit wound
And this city's fine, but I'm eternally unsatisfied
And if I shut my eyes—
We're singing “angels” at karaoke
On the most chaotic night
I can barely make you out in the artificial light
And if you try to ghost me
And quit being in my life
Don't you dare
Don't you dare
I can tell you're online
But that's a dangerous road to go down
(Don't go there, don't go there, baby)
And I've been trying all night
But this particular wave, I'm struggling to ride
And where the hell did that childhood go
It freaks me out how fast we grow
The more I see, the less I know
And this feels like the truman show
Everybody's up and left
And I can barely catch my breath
And when I shut my eyes—
We're singing “angels” at karaoke
On the most chaotic night
I can barely make you out in the artificial light
And if you try to ghost me
And quit being in my life
Don't you dare
Don't you dare
Don't you dare
Don't you dare
Yeah, yeah, yeah, yeah
Yeah, yeah
Don't you dare
Don't you dare
Yeah, yeah, yeah, yeah
Yeah, yeah
There’s this spongebob line, which I always think of
And it’s this guy, who’s really sad, and he goes
“I was born with paper skin and bones made out of glass
Every day I wake up and I shatter my ankles”
Or something like that
Like, he’s really sad
I’ll find it now
But that’s how I feel at the moment
Spook Me
Ik heb de hele nacht gehuild
En ik weet dat ik de symptomen niet moet Googelen
Maar het doet pijn deze keer
Dacht dat ik de afstand wel aan kon
Nee, ik kan niet slapen in hotelkamers
De camera roll dreigt met ondergang
Aardse TV om de blues te genezen
Je liet een exitwond achter
En deze stad is prima, maar ik ben eeuwig ontevreden
En als ik mijn ogen sluit—
Zingen we “angels” bij karaoke
Op de meest chaotische nacht
Ik kan je nauwelijks onderscheiden in het kunstmatige licht
En als je me probeert te spooken
En stopt met in mijn leven te zijn
Doe dat niet
Doe dat niet
Ik kan zien dat je online bent
Maar dat is een gevaarlijke weg om in te slaan
(Ga daar niet heen, ga daar niet heen, schat)
En ik heb de hele nacht geprobeerd
Maar deze specifieke golf, ik heb moeite om te surfen
En waar is die kindertijd gebleven
Het freakt me uit hoe snel we groeien
Hoe meer ik zie, hoe minder ik weet
En dit voelt als de Truman Show
Iedereen is opgestapt
En ik kan nauwelijks ademhalen
En als ik mijn ogen sluit—
Zingen we “angels” bij karaoke
Op de meest chaotische nacht
Ik kan je nauwelijks onderscheiden in het kunstmatige licht
En als je me probeert te spooken
En stopt met in mijn leven te zijn
Doe dat niet
Doe dat niet
Doe dat niet
Doe dat niet
Ja, ja, ja, ja
Ja, ja
Doe dat niet
Doe dat niet
Ja, ja, ja, ja
Ja, ja
Er is deze Spongebob-lijn, waar ik altijd aan denk
En het is deze jongen, die echt verdrietig is, en hij zegt
“Ik werd geboren met papieren huid en botten van glas
Elke dag word ik wakker en breek ik mijn enkels”
Of iets dergelijks
Het is echt triest
Ik zal het nu vinden
Maar zo voel ik me op dit moment