Sieluhaaska
Istun tammituolissani
Katsellen liekkien leikkiä
Sanoja, puhetta, laulua
Savun ja varjojen seasta
Jäähtyen kohti taivasta
Palaneiden lapsien itku
Kärsimysten kurja kuoro
Ylistäen Saatanaa
Sama kohtalo odottaa
Kun vieraakseni saavut
Täynnä nuorta henkeä
Ja avarakatseisuutta
Muotoilen kämmenilläni
Hohtavan pallon energiasta
Jonka olen riistänyt
Viattomasta sielustasi
Säilön elinvoimasi
Kristallipikarissa
Mustan kammioni
Pölyisillä hyllyillä
Nauttiakseni sydämin täysin
Kun kaikki toivo on poissa
Ja imen itseeni hurmiossa
Muistosi valosta ja rakkaudesta
Vääristyneen kuvasi
Epätoivon raiskaaman
Ja ilon unohtaneen
Päänsä painaneen
Rippeet raunioituneen
Kirotun ja kuolleen
Sielusi kolkosta valosta
Yhä himmenevästä
Seelenraub
Ich sitze in meinem Thron aus Eiche
Und beobachte das Spiel der Flammen
Worte, Reden, Gesang
Aus Rauch und Schatten hervorgehend
Abkühlend in Richtung Himmel
Das Weinen der verbrannten Kinder
Ein elendes Chor der Leiden
Lobpreisend Satan
Das gleiche Schicksal erwartet
Wenn du zu mir kommst
Voll von jugendlichem Geist
Und Weitblick
Ich forme mit meinen Händen
Eine leuchtende Kugel aus Energie
Die ich dir entrissen habe
Aus deiner unschuldigen Seele
Ich bewahre deine Lebenskraft
In einem Kristallbecher
In meiner schwarzen Kammer
Auf staubigen Regalen
Um mich vollends zu erfreuen
Wenn alle Hoffnung verloren ist
Und ich in Ekstase aufnehme
Deine Erinnerungen an Licht und Liebe
Dein verzerrtes Bild
Von Verzweiflung entstellt
Und das Vergessen der Freude
Mit gesenktem Haupt
Die Reste zerfallen
Verflucht und tot
Aus dem tristen Licht deiner Seele
Das immer mehr verblasst