First Time
Remember once I told you about
How before I heard it from your mouth
My name would always hit my ears as such an awful sound
And the soul, if that's what you'd call it
Uneasy ally of the body, it felt nameless as a river
Undiscovered underground
And the first time that you kissed me
I drank dry the river Lethe
The Liffey would have been softer on my stomach all the same
But you spoke some quick new music
That went so far to soothe this soul
As it was and ever shall be, unearth without a name
Some part of me must have died
The first time that you called me baby
And some part of me came alive
The first time that you called me baby
These days I think I owe my life
To flowers that were left here by my mother
Ain't that like them? Giftin' life to you again
This life lived mostly underground
Unknowin' either sight nor sound
Till reachin' up for sunlight just to be ripped out by the stem
Sensing only now it's dyin'
Drying out, then drowning blindly
Bloomin' forth its every colour
In the moments it has left
To share the space with simple living things
Infinitely suffering, but fighting off like all creation
The absence of itself, anyway
Some part of me must have died
Each time that you called me baby
But some part of me stayed alive
Each time that you called, each time that you called
Come here
Ooh-la-la, ooh-la-la
Whatever keeps you around, it keeps you around
Ooh-la-la, come here, ooh-la-la
Whatever keeps you around, it keeps you around
The last time it was heard out loud
The perfect genius of our hands and mouths were shocked
To resignation as the arguing declined
When I was young I used to guess
Are there limits to any emptiness?
When was the last time
Come here to me, when was the last time?
Some part of me must have died
The final time that you called me baby
But some part of me came alive
The final time you called me baby
Eerste Keer
Vergeet niet dat ik je ooit vertelde over
Hoe voordat ik het uit jouw mond hoorde
Mijn naam altijd als een vreselijk geluid in mijn oren klonk
En de ziel, als dat is wat je het zou noemen
Onrustige bondgenoot van het lichaam, voelde naamloos als een rivier
Onontdekt ondergronds
En de eerste keer dat je me kuste
Dronk ik de rivier Lethe droog
De Liffey zou toch zachter voor mijn maag zijn geweest
Maar je sprak een snelle nieuwe muziek
Die zo ver ging om deze ziel te kalmeren
Zoals het was en altijd zal zijn, onontdekt zonder naam
Een deel van mij moet zijn gestorven
De eerste keer dat je me baby noemde
En een deel van mij kwam tot leven
De eerste keer dat je me baby noemde
Deze dagen denk ik dat ik mijn leven te danken heb
Aan bloemen die hier door mijn moeder zijn achtergelaten
Is dat niet zoals zij? Je weer leven geven
Dit leven werd voornamelijk ondergronds geleefd
Zonder zicht of geluid te kennen
Tot het omhoog reikte naar zonlicht, alleen om bij de stam te worden afgescheurd
Voel alleen nu dat het sterft
Drogend, dan blind verdrinkend
In elke kleur bloeiend
In de momenten die het nog heeft
Om de ruimte te delen met eenvoudige levende dingen
Oneindig lijdend, maar vechtend zoals alle schepping
De afwezigheid van zichzelf, hoe dan ook
Een deel van mij moet zijn gestorven
Elke keer dat je me baby noemde
Maar een deel van mij bleef leven
Elke keer dat je me noemde, elke keer dat je me noemde
Kom hier
Ooh-la-la, ooh-la-la
Wat je ook hier houdt, het houdt je hier
Ooh-la-la, kom hier, ooh-la-la
Wat je ook hier houdt, het houdt je hier
De laatste keer dat het hardop werd gehoord
De perfecte genialiteit van onze handen en monden was geschokt
Tot berusting toen het ruzie maken afnam
Toen ik jong was, gokte ik vaak
Zijn er grenzen aan elke leegte?
Wanneer was de laatste keer
Kom hier bij me, wanneer was de laatste keer?
Een deel van mij moet zijn gestorven
De laatste keer dat je me baby noemde
Maar een deel van mij kwam tot leven
De laatste keer dat je me baby noemde
Escrita por: Alex Ryan / Jeff “Gitty” Gitelman / Andrew Hozier-Byrne