In Blood and in Earth
From the pale of morn
That which is known it shall come
As torment it lurks beyond the horizon
We cede ourselves to the olden ones
Desolate winds wait for all in its wake
So say whispers of the trees
As the land below bellows forewarning
Shall you fall upon your knees?
Stand and face the dawn as it glows
Or rot as blighted fruit
As Cathobadua's call fills tempestuous skies
Thou shalt wither not, in vain
I stand unbowed
Anointed in blood and in earth
Enthralled by the glow of the pyre
And cleansed by thunder of barritus' curse
Elder, I commune with your sapient limbs
Aiken, I break the soils below thee
Natilon, Impart mine blood to thy roots
So that thou may receive honor, strength and sovereignty
In strength I stand unbowed
For what once was feared is now here
Shadows from upon the dawn have come
Our scars are relics that honor the olden ones
I stand unbowed
By barritus' curse
I stand unbowed
In blood and in earth
In Bloed en in Aarde
Van de bleke morgen
Dat wat bekend is, zal komen
Als kwelling loert het achter de horizon
We geven ons over aan de oude wezens
Verlaten winden wachten op allen in hun kielzog
Zo fluisteren de bomen
Terwijl het land beneden dreigend buldert
Zal je op je knieën vallen?
Sta op en kijk de dageraad in het gezicht terwijl ze gloeit
Of verrot als bedorven fruit
Als de roep van Cathobadua de stormachtige luchten vult
Zult gij niet verwelken, tevergeefs
Ik sta ongebogen
Gezalfd in bloed en in aarde
Betoverd door de gloed van de brandstapel
En gereinigd door de donder van de vloek van barritus
Oude, ik communiceer met jouw wijze leden
Aiken, ik breek de grond onder jou
Natilon, geef mijn bloed aan jouw wortels
Zodat jij eer, kracht en soevereiniteit mag ontvangen
In kracht sta ik ongebogen
Want wat eens werd gevreesd is nu hier
Schaduwen van de dageraad zijn gekomen
Onze littekens zijn relikwieën die de oude wezens eren
Ik sta ongebogen
Door de vloek van barritus
Ik sta ongebogen
In bloed en in aarde