Hope Of Morning
My mind's a kaleidoscope, it thinks too fast
Blurs all the colors 'til I can't see past
The last mistake, the choice I made
Staring in the mirror with myself to blame
Sometimes I'm afraid of the thoughts inside
Nowhere to hide inside my mind
I'm scared that you'll compare and I'll look a lifetime past repair
I second guess myself to death, I re-solicit every step
What if my words are meaningless?
What if my heart's misleading this?
I try to capture every moment as it comes to me
Bottle up the memories and let them keep me company
When the hope of morning starts to fade in me
I don't dare let darkness have its way with me
And the hope of morning makes me worth the fight
I will not be giving in tonight
When I'm old and grey, or thirty, or whatever happens first
I'll need you to reassure me I didn't waste a verse
Or worse, what if my life's work is reduced to just myself
Like never let you get a word in
While I dissect my mental health
Or lack thereof, whatever, there's too many things to track
I really can't remember if I'm insane or insomniac
Now days, all the kids want crazy
Wanna diagnose themselves
Trade up made up epidemics, pass around prescription pills
But my disorder can't be cured by a bottle, blade, or dose
Self-disgust and selfishness tend to hold me awfully close
But I don't wanna let you see that
I don't want my friends to know
Self-disgust and selfishness take me everywhere I go
When the hope of morning starts to fade in me
I don't dare let darkness have its way with me
And the hope of morning makes me worth the fight
I will not be giving in tonight
Try as I might to keep it together
Why is recovery taking forever?
Fool the whole world, just until I get better
I'm terrified I'll be faking forever
On and on, I wonder what went wrong inside my head
I don't have to have the answers, but tonight I wish I did
All the pain I can't explain away won't fade
All the the secrets silenced by the shame
Don't make me say it
When the hope of morning starts to fade in me
I don't dare let darkness have its way with me
And the hope of morning makes me worth the fight
I will not be giving in tonight
Hoop van de Ochtend
Mijn geest is een caleidoscoop, hij denkt te snel
Vervaagt alle kleuren tot ik niet verder kan kijken
De laatste fout, de keuze die ik maakte
Staar in de spiegel, met mezelf om te verwijten
Soms ben ik bang voor de gedachten binnenin
Nergens om te schuilen in mijn hoofd
Ik ben bang dat je vergelijkt en dat ik eruit zie als een leven lang niet te repareren
Ik twijfel aan mezelf tot de dood, ik heroverweeg elke stap
Wat als mijn woorden betekenisloos zijn?
Wat als mijn hart me hierin misleidt?
Ik probeer elk moment vast te leggen als het naar me toe komt
Stop de herinneringen in een fles en laat ze me gezelschap houden
Wanneer de hoop van de ochtend in mij begint te vervagen
Durf ik de duisternis niet zijn gang te laten gaan met mij
En de hoop van de ochtend maakt me de strijd waard
Ik zal vanavond niet toegeven
Wanneer ik oud en grijs ben, of dertig, of wat er ook maar eerst gebeurt
Heb ik je nodig om me gerust te stellen dat ik geen vers heb verspild
Of erger, wat als mijn levenswerk tot slechts mezelf wordt gereduceerd
Alsof ik je nooit een woord laat zeggen
Terwijl ik mijn mentale gezondheid ontleed
Of het gebrek daaraan, wat dan ook, er zijn te veel dingen om bij te houden
Ik kan me echt niet herinneren of ik gek of slapeloos ben
Tegenwoordig willen alle kinderen gek zijn
Willen zichzelf diagnosticeren
Ruil verzonnen epidemieën, geef receptpillen door
Maar mijn stoornis kan niet genezen worden door een fles, mes of dosis
Zelfafschuw en egoïsme houden me vaak akelig dichtbij
Maar ik wil niet dat je dat ziet
Ik wil niet dat mijn vrienden het weten
Zelfafschuw en egoïsme volgen me overal waar ik ga
Wanneer de hoop van de ochtend in mij begint te vervagen
Durf ik de duisternis niet zijn gang te laten gaan met mij
En de hoop van de ochtend maakt me de strijd waard
Ik zal vanavond niet toegeven
Hoe hard ik ook probeer om het bij elkaar te houden
Waarom duurt herstel zo lang?
Fool de hele wereld, tot ik beter ben
Ik ben doodsbang dat ik voor altijd aan het faken ben
Steeds maar weer vraag ik me af wat er misging in mijn hoofd
Ik hoef de antwoorden niet te hebben, maar vanavond wou dat ik dat deed
Al het pijn dat ik niet kan verklaren zal niet vervagen
Al de geheimen die door de schaamte zijn verstomd
Dwing me niet om het te zeggen
Wanneer de hoop van de ochtend in mij begint te vervagen
Durf ik de duisternis niet zijn gang te laten gaan met mij
En de hoop van de ochtend maakt me de strijd waard
Ik zal vanavond niet toegeven
Escrita por: Icon For Hire, Ariel Bloomer