395px

Huyendo de la noche

Idi Bihotz

Nigandik ihes

Ametsetan makinatxo bat irudi
joan-etorri hutsean
ihes gabeko ameskaizto bilakatu da
horien arteko
izate erraldoi horbel hutsez hornitua
ilusioz beteriko irudia

mendez mende jasan izan dabezan
zapalketa haiei begira
herri baten nortasuna ez da egun
inoren desira
haserre biziz iragaiten dot astia
nire herriminaren bizi islada

nigandik ihes eizu,ortzean galduz
Euskal Herri osoa penaz agurtuz
damaren negar malko nahigabe
antzuak, gure guztien ihesa...

Huyendo de la noche

En los sueños una máquina se ve
en un vaivén constante
se ha convertido en un laberinto sin escape
entre ellos
una figura gigante llena de vacío
una imagen llena de ilusión

han pasado siglos sufriendo
las miradas de desprecio
la identidad de un pueblo no es un día
el deseo de nadie
la rabia vive alimentando la locura
la isla de mi pequeño mundo

huyendo de la noche, perdiéndose en el horizonte
despidiendo al País Vasco con dolor
el lamento de lo que fue sin sentido
las ansias, la huida de todos nosotros...

Escrita por: