Huwelijksnacht
Ik lag te slapen in mijn huwelijkssponde
Maar sliep niet meer toen het geluid
Mijn oor bereikte, door de ruit
Zag ik het rijtuig staan; ik was gevonden
De dood steeg uit, zijn zeis nog ongeschonden
En blinkend; ik was nummer een
Vannacht. de vale maan bescheen
Mijn droef besef: dit is mijn laatste stonde
De dood sprak driemaal zacht mijn naam. seconden
Zwegen stil... de dood ging heen! en ik
Mijn hoongelach verstierf in schrik
Want wat mijn angst en ik niet weten konden
De dood gaat nimmer henen zonder buit
Of neemt een andere... en dat was mijn bruid
Noche de bodas
Estaba durmiendo en mi lecho nupcial
Pero ya no dormía cuando el sonido
Alcanzó mi oído, a través de la ventana
Vi la carroza parada; me habían encontrado
La muerte emergió, su guadaña aún intacta
Y brillante; yo era el número uno
Esta noche. la pálida luna iluminaba
Mi triste comprensión: este es mi último momento
La muerte susurró mi nombre tres veces. los segundos
Callaron... ¡la muerte se fue! y yo
Mi risa burlona se desvaneció en terror
Porque lo que mi miedo y yo no podíamos saber
La muerte nunca se va sin llevarse algo
O toma a otro... y esa era mi novia