I mi i nas dvoje
Prkoseci tako godinama smjelim
Zivjeli smo srcem jednostavne dane
I bilo je nebo rascvjetanih zvijezda
I daleka jedna, izazovna cesta, I mi I nas dvoje.
I tom svijetu je to puno cudnih stvari
Mi smo mozda duso dali srce svoje
Jer toliko rijeci ljubavi smo znali
Pa kako to danas da smo tako sami,
I mi I nas dvoje?
Kako to da danas
Ja vise ne znam
Ni gdje si, ni s' kim' si,
Sto mislis sto sanjas?
I ne samo misli
I ne samo snove
Ja sad' vise ne znam
Ni haljine tvoje.
I ko ima pravo da nam sudi sada,
Kad' se rijeka, nasa, prelila u more
Gdje tolike ladje usamljene plove
I idu bez cilja, ne znajuc' za snove
I mi I nas dvoje.
Kako to da danas
Ja vise ne znam
Ni gdje si, ni s' kim' si,
Sto mislis sto sanjas?
I ne samo misli
I ne samo snove
Ja sad' vise ne znam
Ni haljine tvoje.
Tú y yo
Desafiando así durante años valientes
Vivimos con el corazón días simples
Y había un cielo lleno de estrellas florecientes
Y un lejano y desafiante camino, tú y yo
En ese mundo hay muchas cosas extrañas
Quizás dimos nuestra alma al corazón
Porque sabíamos tantas palabras de amor
Entonces, ¿cómo es que hoy estamos tan solos,
Tú y yo?
¿Cómo es que hoy
Ya no sé
Dónde estás, con quién estás,
Qué piensas, qué sueñas?
Y no solo pensamientos
Y no solo sueños
Ahora ya no sé
Ni siquiera de tu vestido.
Y quién tiene derecho a juzgarnos ahora,
Cuando nuestro río se ha derramado en el mar
Donde tantos barcos navegan solitarios
Y van sin rumbo, sin saber de sueños
Tú y yo
¿Cómo es que hoy
Ya no sé
Dónde estás, con quién estás,
Qué piensas, qué sueñas?
Y no solo pensamientos
Y no solo sueños
Ahora ya no sé
Ni siquiera de tu vestido.