I mi i nas dvoje
Prkoseci tako godinama smjelim
Zivjeli smo srcem jednostavne dane
I bilo je nebo rascvjetanih zvijezda
I daleka jedna, izazovna cesta, I mi I nas dvoje.
I tom svijetu je to puno cudnih stvari
Mi smo mozda duso dali srce svoje
Jer toliko rijeci ljubavi smo znali
Pa kako to danas da smo tako sami,
I mi I nas dvoje?
Kako to da danas
Ja vise ne znam
Ni gdje si, ni s' kim' si,
Sto mislis sto sanjas?
I ne samo misli
I ne samo snove
Ja sad' vise ne znam
Ni haljine tvoje.
I ko ima pravo da nam sudi sada,
Kad' se rijeka, nasa, prelila u more
Gdje tolike ladje usamljene plove
I idu bez cilja, ne znajuc' za snove
I mi I nas dvoje.
Kako to da danas
Ja vise ne znam
Ni gdje si, ni s' kim' si,
Sto mislis sto sanjas?
I ne samo misli
I ne samo snove
Ja sad' vise ne znam
Ni haljine tvoje.
Jij en ik samen
We hebben zo jarenlang geknokt
We leefden met ons hart, simpele dagen
En er was een lucht vol bloeiende sterren
En een verre, uitdagende weg, jij en ik samen.
In die wereld zijn er zoveel vreemde dingen
Misschien hebben we, schat, ons hart gegeven
Want we kenden zoveel woorden van liefde
Maar hoe kan het dat we vandaag zo alleen zijn,
Jij en ik samen?
Hoe kan het dat ik vandaag
Niet meer weet
Waar je bent, met wie je bent,
Wat je denkt, wat je droomt?
En niet alleen gedachten
En niet alleen dromen
Ik weet nu niet meer
Wat je jurk was.
En wie heeft het recht om ons nu te oordelen,
Als onze rivier in de zee is gestroomd
Waar zoveel eenzame schepen varen
En zonder doel gaan, niet wetend van dromen
Jij en ik samen.
Hoe kan het dat ik vandaag
Niet meer weet
Waar je bent, met wie je bent,
Wat je denkt, wat je droomt?
En niet alleen gedachten
En niet alleen dromen
Ik weet nu niet meer
Wat je jurk was.