Suflete de Gheata
Suflete de Gheata
Vantul noptii dezbraca veacul cenusiu
Cerul pe asfalt apasa si e frig in parcul pustiu.
Ma ascund in tacere - anii s-au tot dus
calator din poarta-n poarta, merg incet catre apus...
N-am nevoie de nimeni
Nimeni nu ma vrea
Pe acasa n-am mai dat
Nu mai am nici unde pleca...
Ma privesc in vitrine, dau un pumn in zid
De ce naiba pentru mine toate usile iar se-nchid?
Ma intreb oare cine-i vinovat...
Sa dai vina pe altii e pacat!
De ce singuri ne nastem
Dar tot singuri murim?
Tinem mult prea mult la viata
Si de fapt nu o pretuim!
De ma chama uitarea, nu ma tem!
Am ales asteptarea...
Hei, voi, suflete de gheata
Nu-ncercati sa ma opriti!
Hei, voi, nu vreau sa ma-ntorc!
Pentru cine?...Pentru ce?...
Nu cred c-as mai putea din nou sa ma intorc...
Pentru cine?...pentru ce?...
Almas de Hielo
Almas de Hielo
El viento de la noche despoja al siglo gris
El cielo presiona sobre el asfalto y hace frío en el parque desolado.
Me escondo en el silencio - los años han pasado
Viajero de puerta en puerta, camino lentamente hacia el ocaso...
No necesito a nadie
Nadie me quiere
No he vuelto a casa
No tengo a dónde ir...
Me miro en los escaparates, golpeo un puño en la pared
¿Por qué demonios todas las puertas se cierran de nuevo para mí?
Me pregunto quién es el culpable...
¡Echarle la culpa a otros es un pecado!
¿Por qué nacemos solos
Pero morimos solos también?
Valoramos demasiado la vida
Y en realidad no la apreciamos
Si el olvido me llama, ¡no temo!
He elegido la espera...
Hey, ustedes, almas de hielo
¡No intenten detenerme!
Hey, yo no quiero volver atrás!
¿Para quién?... ¿Por qué?...
No creo que pueda volver atrás otra vez...
¿Para quién?... ¿Por qué?...